De oogst

Nee! Nee! Nee toch! [Langs de lijn 24/2]

Erben Wennemars, commentator (lees: fan) bij Langs de lijn, maakt ­luisteren naar schaatsen de moeite waard tijdens de Olympische Winterspelen. Tijdens ‘De wissel’: ‘Nee! Wat gebeurt hier? Nee! Nee! Sven Kramer, wat heb je gedaan?! Kramer fout! Nee toch! Nee toch! Ach, ach jongen, heb je vier jaar lang alle tien kilometers gewonnen. Nee toch! Stop maar Sven!’

NOVA college [NOVA, 22/2]

Wie zou het stemgedrag van allochtonen beter kunnen voorspellen dan hun eigen kinderen? In opmaat naar de gemeenteraadsverkiezingen onderneemt Nova het originele en sympathieke initiatief leerlingen van het NOVA College in Amsterdam, een van de zwartste scholen van het land, met een camera op pad te sturen. Een moeder uit Ivoorkust die van Wilders gecharmeerd is, een Marokkaanse vader die over de PvdA twijfelt.

Verboden te roken [Toren C, 22/2]

‘Ik moet het niet doen, ik moet het niet doennn.’ De hopeloos verslaafde rookster Chantal doet het toch en komt uit bij een absurde rookruimte, inclusief bewaker. ‘De zakken zijn op,’ maar pas binnen heb je door wat dat betekent: verspreid door de ruimte staan de rokers met een vuilniszak over hun hoofd al dan niet te bellen. Chantal neemt haar ­toevlucht tot de prullenbak.

Eenheid [Persconferentie Wouter Bos, 20/2]

Het kabinet-Balkenende IV viel over een gebrek aan ‘eenheid van regering’, zoals de premier het omschreef. De regering dient met één mond te spreken, maar minister van Financiën en PvdA-leider Wouter Bos wilde daar niet aan. Die verklaarde daarom op 20 februari, in aanwezigheid van zijn collega-bewindslieden, waarom de PvdA uit het kabinet stapt. Alle collega-bewindslieden? Nee, minister Guusje ter Horst was vertrokken op skivakantie. Zelfs dan: geen eenheid.

Wolga [Van Moskou tot Moermansk, 21/2]

Gelukkig: Jelle Brandt Corstius reist per auto naar Moermansk, wat de mooiste plaatjes oplevert. En hilariteit. De toerenteller doet het niet, de snelheidsmeter wel, al ‘staat er dat de auto 40.000 heeft gereden en hij stamt uit 1984. (…) Dan heb je het oliepeil. Dat staat permanent in het rood, maar volgens de garagehouder was dat normaal. En er komt dus rook uit de versnellingspook, sinds kort.’

Move like Michael [The Little Prince, 1974]

De bijzondere bewegingen van Michael Jackson inspireren velen, zo bewijst Move like Michael Jackson (zaterdag, SBS 6, 20:00 uur). Maar Jackson liet zich op zijn beurt inspireren door een andere man: Bob Fosse. Danser, choreograaf en regisseur Fosse (1927–1987) zat onder meer achter Chicago (de musical) en Cabaret (de film). Zie hem dansen in The Little Prince, met Jacksons ‘Billie Jean’ eronder, en je ziet de ‘King of Pop’.

Voetbalclown [Voetbal International, 8/2]

René van der Gijp, fulltime voetbalkijker, mag in Voetbal International zijn fragment van het weekend laten zien. Geen doelpunt, geen scheidsrechterlijke dwaling, nee, Van der Gijp heeft een andere, vaak leukere kijk op het spelletje. Wat niemand opvalt, wordt met het commentaar van de ex-voetballer ineens onvervalste slapstick. Slachtoffer deze week is de besluiteloze Feyenoorder Tim de Cler. ‘Kijk, en dan weet Tim het ook niet meer… hihihihihi!’ 

Spiekhand [The Colbert report, 8/2]

De Republikeinse politica Sarah Palin bespotte president Obama om zijn gebruik van de autocue – maar even later spiekte ze zelf op haar hand. Geen probleem, vindt komiek Stephen Colbert. ‘Dat laat alleen maar zien dat ze een gewoon mens is, niet zoals die snobs met hun “geheugen”.’ Colbert schrijft zelf ook wel eens op zijn hand als hij iets niet wil vergeten (zie foto). Hilarisch.

Nou, Sieneke [Nationaal songfestival, 7/2]

‘Het is een chaos in de studio, dames en heren.’ Yolanthe Cabau van Kasbergen zweette peentjes tijdens deze spannendste ontknoping van het Nationale Songfestival ooit. Het was live, waarom wilde Pierre Kartner niet gewoon even zeggen wie zijn stem kreeg? Bij dit onverwachte gelijkspel moest de componist tenslotte beslissen – maar die voelde zich duidelijk overvallen. ‘Nou, Sieneke!’ riep Kartner uiteindelijk, en maakte zich onmiddellijk uit de voeten.

Higgs [Holland Doc: Higgs, 4/2]

Gelukkig, de topwetenschappers van de deeltjesversneller in Genève blijken heerlijk menselijk. Razend nieuwsgierig zijn ze op zoek naar het Higgs-deeltje, dat de theoretische natuurkunde kloppend moet maken. Als het bestaat. Professor Stan Bentvelsen: ‘De uitdaging is natuurlijk (…) dat we de detector zo hebben gebouwd dat we ’m gaan vinden.’ Zijn Spaanse collega Álvaro de Rújula: ‘Het wordt veel interessanter als we het niet vinden.’

Löffel an Löffel [Sportjournaal, 4/2]

Louis van Gaal lijkt zich steeds meer op zijn gemak te voelen in Duitsland. Met de slechte resultaten zijn ook de driftbuien van de Bayern München-coach verdwenen. Zelfs als een Duitse journalist hem een wel erg persoonlijke vraag stelt, volgt er een gulle lach. Of hij, net als zijn pupil Arjen Robben, een lange onderbroek draagt? Niet nodig, Van Gaal is naar eigen zeggen ‘warmblütig’. Daarna volgt de tweede onthulling: ‘Wir schlafen immer Löffel an Löffel.’

3 x Koss [Olympische Winterspelen Lillehammer, 1994]

Omdat Noorwegen de mooiste Olympische Winterspelen ooit organiseerde, die van 1994 in Lillehammer, en omdat Johann Olav Koss de grootste concurrent van de Nederlandse schaatsers was, maar we met z’n allen stiekem tóch van hem hielden, eren wij hem hier. Johann Olav Koss, goed voor drie keer goud in eigen land. Hier de 1500 meter.

Gaai [Bernhard, schavuit van Oranje, 25/1]

Ach, Bernhard, schavuit van Oranje is alweer voorbij. Leukste uit de slotaflevering: hoe Bernhard met een jonge Alexander een gaai uit de boom schiet. Vogel valt uit de boom, Juliana komt verontrust een kijkje nemen. Kleinzoon, met vogel: ‘Oma, kijk! Een dooie mof!’ ‘Alexander, dat mag je niet zeggen. Het arme beest!’ En dan komt de lakei, en gaat de vogel op een zilveren schaal, en daarna de grond in.

Koffiepads [Toren C, 25/1]

Het begin van deze sketch uit Toren C is nog herkenbaar: u bent toe aan een cafeïnepauze, maar een collega heeft de laatste koffiepad gebruikt. Bijvullen ho maar, irritaties alom. In de bizarre kantoorhel van Toren C (iedereen bezit er blijkbaar een vuurwapen) leiden die tot een hilarisch, Face/Off-achtig vuurgevecht. ‘Heb jij… de laatste koffiepad genomen?’

Mooie *** [Ajax–AZ, 24/1]

Leuker dan voetbal is het wanneer trainer Dick Advocaat als een klein kind van het veld wordt gestuurd. Na zeven keer geel in de wedstrijd Ajax–AZ is zijn maat vol. Want zeven keer, dat is niet normaal. ‘Oetlul,’ zegt Advocaat. ‘Mooie thuisfluiter.’ En dan, bijna in de catacomben: ‘Mooie lul.’ Over het woord ‘oetlul’ wordt nog uren nagepraat. Maar ‘mooie lul’, dat is eigenlijk nog veel grappiger.

Hetty Blok, 90 [De Wereld Draait Door, 22/1]

Wat gezellig dat actrice Hetty Blok, toch al 90, aanschuift bij Matthijs van Nieuwkerk. Nóg beter: ze blijkt bepaald geen poeslief omaatje. Blok, die zuster Clivia speelde in Ja zuster, nee zuster, vertelt hoe ze bij hun eerste ontmoeting in 1948 Annie M.G. Schmidt mededeelde dat ze haar meezingliedje niet lustte, en vroeg of ze niet een ander had. En kijkt Blok misschien naar de serie Annie M.G.? ‘Ik vind het zo sáái.’

Bugatti-muis [The Tonight Show, 20/1]

Conan O’Brien was de dolgelukkige presentator van The Tonight Show, maar moest weg bij NBC. Hier is de gouden handdruk nog niet bepaald, maar weet O’Brien dat het einde nabij is. En dus jent hij zijn werkgever door in de laatste week elke aflevering volkomen nutteloze ‘komische personages’ te introduceren die NBC bakken met geld kosten. Zoals een als knaagdier verklede sportwagen: de Bugatti Veyron-muis. À anderhalf miljoen dollar.

Klassieker [Studio Spaan, 2002]

Sommige sporten zijn alleen dankzij de Olympische Winterspelen (OS, maandag, Nederland 1, uur) op televisie. Rodelen bijvoorbeeld – waarmee de link gelegd is naar het hilarische rodelcommentaar dat André van Duin ten tijde van de Spelen van Salt Lake City ten beste gaf in Studio Spaan. De rit van de corpulente Iginia Boccalandro uit Venezuela, die ongelukkig (maar onbeschadigd) ten val komt, werkt op de lachspieren.

Pieter Jan en Jan Peter [EénVandaag, 12/1]

Pieter Jan Hagens, Jan Peter Balken­ende en het commissierapport-Davids: spannend. Hagens blijft goed en vasthoudend: ‘Meneer Balkenende, met alle respect. Ik vraag of u iets fout heeft gedaan, en u begint over brieven aan de Kamer. Over volkenrechtelijke aspecten. Mijn vraag is simpel: heeft u als premier, in deze zaak, met de kennis die u toen beschikbaar had, naar uw eigen inzicht, iets fout gedaan?’

Trixie [De wereld draait door, 12/1]

Trixie Whitley groeide op in de studio’s van haar vader, de veel te vroeg overleden singer-songwriter Chris Whitley – lang haar en een pezig lichaam. Dat lichaam heeft Trixie ook, maar ze erfde van haar vader vooral haar muzikale ziel, die van een timide meisje met een fluisterstem (‘merci’). Een indrukwekkende en innemende vrouw met een strot van jewelste. Prachtig.

Bernhard [Bernhard, schavuit van Oranje, 11/1]

Stond prins Bernhard nou model voor James Bond of niet? Maakt niet uit, het levert deze heerlijk dik aangezette scène op waarin de prins in Londen het diner gebruikt met Bond-auteur Ian Fleming. Plots vindt een bomaanslag plaats. Even later bestellen de twee avonturiers doodgemoedereerd een drankje bij het enorme gat in de muur. Bernhard: ‘Wodka-martini, shaken, not stirred.’ Fleming: ‘Klinkt goed. Doe er mij ook zo een.’

Devolutie [Beagle, in het kielzog van Darwin, 10/01]

Het is een wonder dat Darwins ­Beagle niet is vergaan tijdens die zware storm in 1883 bij Kaap Hoorn. Een Chileense antropoloog, Maurice van de Maele, legt zijn eigen, fascinerende evolutietheorie uit: door het leren van nieuwe vaardigheden raken we andere vaardigheden kwijt. Zoals wonen op het zuidelijkste stukje aarde, of met een houten schip en zonder fatsoenlijke zeekaart navigeren door een zware storm.

Kindheksen [Saving Africa’s witch children, 7/1]

Nee, kindheksen zijn geen kleuters aan wie de rest van de stam raad vraagt, integendeel. Kindheksen zijn kinderen die op het arme platteland van Nigeria door christelijke voormannen en –vrouwen worden bestempeld tot demonen, verantwoordelijk voor hongersnood, dood en andere rampen. Ze worden verlaten, gemarteld of vermoord, in naam van Jezus Christus. Schokkende documentaire, deels terug te zien.

Klassieker: Poirot [Murder on the Orient Express, 1974]

Elke nieuwe Engelse detective (Detectives: George Gently, woensdag, Nederland 1, 21:30 uur) doet ons denken aan die Belgische speurneus die in Groot-Brittannië zijn roem vergaarde: Hercule Poirot. In Murder on the Orient Express, die stijlvolle, van sterren vergeven (Lauren Bacall! Ingrid Bergman!) Agatha Christie-verfilming, onthult Poirot op klassieke wijze – aan het eind, met alle verdachten aanwezig – de verrassende, maar ware toedracht van de treinmoord.

Basloop [Top 2000 à gogo, 27/12]

Leo Blokhuis zoekt in Los Angeles sessiebassiste Carol Kaye (76) op, een bijzonder aimabele dame die zich als gitariste bij toeval wendde tot een basgitaar. Met succes: Kaye droeg bij aan Quincy Jones’ ‘Hikky Burr’ (bron van de inmiddels bekende Top 2000-basloop), aan de Beach-Boys-hit ‘Good vibrations’ én het Mission Impossible-thema. Maar als ze haar oude studio wil laten zien, mag ze niet verder dan de receptie.

Paardenjongen [De paardenjongen, 23/12]

Wat hebben we te doen met de ouders van de autistische Rowan. Gillen. Krijsen. Rowan kan niet poepen op de wc. Maar dan gaan ze naar Mongolië, waar het jongetje tot rust komt op een paard. Als traditionele sjamanen rituelen op hem uitvoeren, kijk je met een mix van verbijstering en vertedering. Helaas is op internet weinig terug te zien, maar gelukkig hebben we het boek nog (De paardenjongen, uitgeverij Cargo).

Sla dan! [5 jaar later, 23/12]

Openhartig als altijd is presentator Beau van Erven Dorens bereid zijn vijf jaar eerder gedane uitspraken nader toe te lichten, waaronder die over Boulevard als ‘de grootste slangenkuil van mijn leven’. Ter illustratie dient de redactievergadering over de plotselinge dood van Guusje Nederhorst, waarbij een woeste Van Erven Dorens uithaalde naar Albert Verlinde, terwijl deze ‘Sla dan! Sla dan!’ stond te gillen.

Dit programma is helaas niet meer terug te zien op internet.

Krampus [ABC World News, 20/12]

Toen de Amerikanen hun Kerstman modelleerden naar onze Sinterklaas, lieten zij alle narigheden (‘wie stout is de roe’) achterwege. Vandaar dat men in de VS de Sinterklaasvieringen in Europa met opgetrokken wenkbrauwen beziet. In een Borat-achtige reportage zien we hoe dat in het geval van Oostenrijk terecht is: de afzichtelijke hulp ‘Krampus’ rost jonge kinderen af met weinig gevoel voor tact. Let op die ene ijselijke kreet, tien seconden voor het einde.

Lekker ding [Lieve Paul, 19/12]

In de feestelijke kerstuitzending van Lieve Paul stelt Paul de Leeuw zijn kookbrigade voor. De jongens en meisjes in rode schorten zijn verstandelijk gehandicapt. Eentje is er homo en slaat, al heeft hij net een nieuwe vriend, ijverig aan het versieren. ‘Hallo,’ groet de presentator hem tussen twee zinnen door. ‘Hallo lekker ding,’ is het bijdehante antwoord. En Paul de Leeuw is even sprakeloos.

Kaart en taart [Dead ringers, 2002-2006]

Wij hebben Maarten van Rossem, maar de Britten komen om in de excentrieke deskundigen. Historicus Dr. Simon Schama (Simon Schama on Obama’s America, dinsdag, BBC 2, 22:00 uur) is zo iemand. Hij paart kennis aan uitgesproken meningen, curieuze dictie en dito hoofdbewegingen. Een mooi slachtoffer voor imitatieshow Dead ringers, waarin Schama’s verhaal over koning Hendrik VIII wordt geïllustreerd met een pak kaarten, een weegschaal en een stuk taart.

Het tweede spekje [Boeken, 6/12]

Geniaal filmpje bij Boeken, ter illustratie van een verhaal over hoop en uitgestelde beloning. Een groot aantal kinderen wordt een spekje voorgeschoteld, met de mededeling: als je het niet meteen opeet, krijg je er straks nog een. Je ziet ze zweten, staren, het spekje oppakken en terugzetten, draaien, of tóch eten. De meesten wachten af, en wat blijkt: ­kinderen die wachten op het tweede spekje, worden later vele malen ­succesvoller.

Oranje, 1956 [Dit was het nieuws, 5/12]

Theo Maassen en Raoul Heertje benutten de gelegenheid om het eens lekker over voetbal te hebben. Als schrijfster Nelleke Noordervliet bekent ook van voetbal te houden, vragen ze haar plagerig hoe de spits van Japan dan heet. ‘Edo’, weet Noordervliet. Waarop ze, wederom op verzoek, de opstelling van Oranje in 1956 uit haar mouw schudt. De mannen zijn met stom geslagen. ‘Sexy hè?’ fluistert Theo Maassen.

Losse handjes [Rauw en puur, 5/12]

Rauw en puur schetst een verontrustend beeld van de straatjeugd in Den Helder: veel tienermeiden koesteren criminele vriendjes met losse handjes. ‘Ik heb wel eens een meisje geslagen, maar niet vaak of zo,’ zegt een van de lastpakken. Onthutsend is ook de naïviteit van de meisjes. Als ze een website over de ‘sletjes’ van de stad bespreken, zegt een meisje teleurgesteld: ‘En er staat niet eens wat over mij?’

Paardenliefde [Geluk in uitvoering, 3/12]

In Geluk in uitvoering zien we alcoholiste Marianne. Voor de vreugde in haar leven doet zij een beroep op het dierenrijk. Theedrinken met varkens is aardig, maar om van haar drankprobleem af te komen is alle hoop gevestigd op het paard. Marianne wijdt een lofzang aan deze viervoeter, maar presentator Jack Valkering begrijpt het niet helemaal. ‘Dus jij wil eigenlijk een paard zijn?’

Aan de pil [3Doc: De viagraman, 2/12]

Documentairemaker Michael Schaap komt tot de ontdekking dat niet impotente oude opa’s viagra gebruiken, maar vitale veertigers – zoals hijzelf. Waarom eigenlijk? Je wordt er afhankelijk en onzeker van. De erectiemeter van de dokter geeft Schaap geschrokken aan zijn geluidsman: ‘Is-ie bij jou zó hard?!’ Goudeerlijk onderzoek van een viagra-gebruiker, met aan het eind een eigen bijsluiter die waarschuwt voor een ­‘fantoomlul’.

Deze documentaire is helaas niet meer terug te zien

Ramses [Een nieuwe jas, 2008]

Ramses Shaffy is niet meer onder ons, maar zijn muziek en teksten zijn onverwoestbaar, bewees Wende Snijders in ‘Een nieuwe jas’. Haar hartverscheurende uitvoering van Shaffy’s lijflied ‘Laat me’ is een gouden zaak voor ’s lands zakdoekfabrikanten. ‘Ik blijf nog lang en liefst nog langer/En laat me blijven wie ik ben.’ Als dat toch even had gekund.

Muppets-rapsodie [YouTube, 23/11]

Keihard richting de drie miljoen kijkers gaat de Muppet-uitvoering van popklassieker ‘Bohemian Rhapsody’ op YouTube. Ter gelegenheid van de achttiende sterfdag van Freddie Mercury, die op 24 november 1991 overleed, leveren Gonzo, de Zweedse kok, Miss Piggy en vele anderen een alternatieve versie af én een Muppets-kopie van de beroemde videoclip. De tekst ‘Mama just killed a man’ is voor de kleintjes vakkundig weggewerkt.

Eng [Spuiten en slikken, 22/11]

Grappig dat het ‘moet kunnen’-programma van BNN, Spuiten en slikken, over presentatrices beschikt die de vieste items zelf óók niet durven zien. Nieuw meisje Geraldine moet, ocherm, op tv een piercing zetten door de balzak van ‘Dikke Dennis’, en Zarayda woont op de Wallen een plassekssessie bij (wees gerust, terugkijkers: het geplas is alleen aanwezig in de vorm van geklater op de achtergrond). Griezelen voor én achter de camera.

Omarm je angsten [TEDx Amsterdam, 20/11]

Een van de inspirerendste sprekers op TEDx, het internationale congres over ideeën, is staatssecretaris voor Europese Zaken Frans Timmermans. Volgens het intrigerende motto ‘Volg Jack Sparrow: omarm je angsten’ spreekt hij over de multiculturele samenleving, die we niet als nachtmerrie, maar als nieuwe bron van kracht moeten zien. Ga tegen je intuïtie in, net als de kapitein uit Pirates of the Caribbean. Dit alles in prachtig, Brits Engels.

> klik hier voor de transcriptie in het Nederlands

Onrendabel? [De onrendabelen, 20/11]

Prikkelende stelling van Marcel van Dam: sinds 1980 is het aantal huishoudens onder de armoedegrens dramatisch gestegen. Maar klopt ze? Joost van Velzen, tv-recensent voor Trouw: ‘Het kan geen kwaad de kijker zo nu en dan te dwingen om na te denken.’ Jean-Pierre Geelen (de Volkskrant): ‘Mij is het te vet. Hier werd niet iets uitgelegd of aangetoond, hier werd iets ingepeperd.’ Michael Moore of moraalridder, oordeelt u zelf.

Horend zien [De Wereld Draait Door, 19/11]

Tom de Witte (29) is blind, maar kan door met zijn tong te klikken en de weerkaatsing daarvan te horen, vormen herkennen. Echolokalisatie, zoals bij vleermuizen. Voor De Witte opende het een wereld, maar ook voor de kijker. In DWDD herkent de Vlaming een globe, en raadt bovendien – maar dat heeft weer niets met klikken te maken – de kleur van een multomap. Verbazingwekkend. 

Jonggestorven [The young ones, 1982]

Zelfmoord is niet om te lachen (Leven na zelfmoord, Eén, dinsdag, 21:30 uur), maar The Young Ones nemen het niet eens serieus. Wanneer Neil aankondigt dat hij zich gaat opknopen, hebben de medebewoners van ‘s werelds smerigste studentenhuis slechts tips en klachten. Mike: ‘Wees niet bang Neil, het is net zoiets als een dutje doen.’ Rick: ‘Ja hallo, dat verhoogt in één klap mijn huur met een derde!'

Inschreeuwen [De wereld draait door, 11/11]

Vorige week in De oogst, en prompt in De Wereld Draait Door: kabouter Wesley. Striptekenaar/animator Joris Geirnaert licht in de studio de ontstaansgeschiedenis van zijn gewelddadige geesteskind toe (tijdens een wél cultureel correcte, prijswinnende animatiefilm), maar spreekt vooral zelf een Wesley-filmpje in. Wat blijkt? Geirnaert moet altijd eerst een halve minuut inschreeuwen om de kapotte stem te krijgen die kabouter Wesley zo typeert. ‘Ik moet nu even heel hard brullen!’

Schrijversdrama’s [Nova, 10/11]

Het stelt eigenlijk niets voor, zoiets. Bovendien vind ik mijn boek te goed voor deze jury.’ Erwin Mortier, genomineerde voor de AKO Literatuurprijs, brengt voor de feestelijke uitreiking de stemming er fijn in. Als hij later hoort dat hij gewonnen heeft, zoent hij echter uitzinnig zijn directe omgeving vol op de mond. Ondertussen staan Tommy Wieringa en aanhang erbij als… ja als wat? De cast van een nieuwe soapserie?

Schenks sneer [Holland sport, 9/11]

Ard Schenk is behalve schaatslegende ook een heel knappe man. Het verliefde meisje dat de Ard Schenk-fanclub oprichtte, inmiddels een vrouw van middelbare leeftijd, herinnert zich dat hij ooit weigerde een handtekening op haar blote arm te zetten. Hij doet het alsnog, maar laat zich dan ontvallen: ‘Je moet langzaam schrijven, want het is niet meer zo’n mooie strakke huid’. En maakt de sneer meteen goed met een zoen. 

Willen weten [1 op 1, 8/11]

Het is haast ondenkbaar dat pedofilie ooit ‘moest kunnen’, maar wat jammer dat ook een fatsoenlijk gesprek erover nu ondenkbaar is. Dat maakt de verrassingsontmoeting tussen seksuologe Goedele Liekens en Ad van den Berg van de PNVD (oftewel ‘de Pedopartij’) zo’n verademing. Geen knallende confrontatie, maar een boeiende poging te doorgronden. Van den Berg die alleen penetreert ‘op probeerbasis’, Liekens die hem ‘een atypisch geval’ vindt.

Levensgevaarlijk [YouTube, 6/1]

Levensgevaarlijk: de Russische politieagent Aleksej Dymovski stelt op internet de corruptie binnen zijn korps aan de kaak. Dymovski spreekt in zijn filmpje premier Poetin persoonlijk aan (‘Vladimir Vladimirovitsj’) en vertelt over zijn superieuren, die hem de opdracht gaven onschuldige mensen te arresteren en misdaden in scène te zetten. Het korps van Novorossisk heeft Dymovski alvast wegens laster ontslagen. Volgens boze tongen maakt het filmpje overigens deel uit van een anticorruptiecampagne van het Kremlin.

Losse tranen

De tranen komen sneller naarmate je ouder wordt, vertelt Dick Advocaat aan Wilfried de Jong. Het gesprek gaat over zijn ouders. ‘Voor een wedstrijd keek ik altijd even omhoog, of mijn vader keek.’ Advocaat is ontroerd. Huilt een beetje. ‘Hoe komt dat nou?’ vraagt De Jong. ‘Door jou,’ piept Advocaat. ‘Maar verder zal het me een rotzorg zijn.’ ‘Misschien komt het door de mensen die je mist, als je op een hotelkamer zit,’ peinst hij. ‘Ook al is het de mooiste kamer van het hele hotel,’ zegt De Jong.

Precies goed

Eindelijk, ze winnen. De vrouwen uit Gooische vrouwen. Ook Susan Visser dus, die twee jaar geleden haar man Roef Ragas verloor. Daar denkt iedereen aan, op zo’n moment. Ook Linda de Mol, die bij Susan haar dankwoord begint. ‘En dit is de sterkste vrouw van de wereld,’ zegt ze. Het is een emotioneel moment, maar het kan op zo’n podium en met zoveel publiek niet té emotioneel zijn. De timing van Linda de Mol is perfect, en haar woorden zijn precies goed.

Nico doen

De imitatie van Matthijs van Nieuwkerk raakt kant noch wal, maar vooruit, Arjan Lubach als Nico Dijkshoorn mag er wezen. Overigens blijkt dat veel mannen Dijkshoorn kunnen imiteren – het is net zoiets als met Herman van Veen. Wie kan het niet? Op 3FM kunnen luisteraars zelfs bellen met Giel Beelen en zich voordoen als Nico Dijkshoorn.

U bent een fascist!

Ophef op de BBC op 22 oktober: Nick Griffin, leider van de rechts-extreme BNP, was te gast bij Question Time. Dat was nog niet eerder vertoond, dat een politicus van die signatuur in een BBC-programma te gast was, en het protest was navenant: de BBC mocht zo iemand niet als een ‘gewoon’ politicus met ‘gewone’ meningen behandelen, was de klacht. Hij was tenslotte, onder andere, ooit holocaustontkenner. Question Time ging gewoon door en Griffin kreeg het er uiterst welbespraakt van iedereen van langs.

Goede binnenkomer

Negen jaar aan Seinfeld-afleveringen samengevat in 6 minuten en 17 seconden. Min of meer. Iemand is namelijk zo gek geweest om alle keren dat, laten we zeggen ‘excentrieke’, buurman Kramer op zijn karakteristieke wijze het appartement van Jerry Seinfeld binnenkomt ­achter elkaar te monteren, in chronologische volgorde. Zo’n 280 keer is dat. Inderdaad, wij zijn zo gek geweest om ze te tellen.  

Muur

Precies twintig jaar geleden viel de Berlijnse Muur, en niet eerder werd een historische gebeurtenis zo intens op tv gevolgd. We herinneren ons de vreugde van de Ossies die eindelijk voet op vrije grond zetten, maar het slopende wachten is vergeten. Bijvoorbeeld bij de Bornholmerstrasse, waar op 9 november 1989 de eerste poorten opengingen. De waardigheid van de wachtenden maakte het moment suprême alleen maar indrukwekkender.

Zeg het me

Sociaal-maatschappelijke hulpverlening anno 2009 is heel divers, leren wij van het Britse verleidingsbureau met de omineuze naam Pick-up Artist Training. De zeer aantrekkelijke Kezia, docente ‘erotische escalatie’, tegen een sociaal onhandige jongen: ‘Zeg me wat je met me wil doen.’ ‘Maar... Ik heb geen ervaring.’ ‘Kijk je wel eens porno?’ ‘Ja.’ ‘Zeg maar wat je zoal gezien hebt.’

Doodsstrijd

DSB-bestuurslid Hans van Goor slaat, aan de vooravond van de uitspraak van de rechter over het faillissement, nog even om zich heen. ‘De grootste bankroof aller tijden’ is het. DSB krijgt de kans niet om een overeenkomst met gedupeerden te sluiten, DSB mag niet in Radar verschijnen, De Nederlandsche Bank haalt geld weg bij DSB. Oftewel: de anderen hebben het gedaan.

Na de vete

Na een telefonisch studiobabbeltje wendt Dick Advocaat zich opeens tot Jan Mulder. Hij had tv gekeken, en had bij Ivo Niehe ‘hopelijk de echte Jan Mulder gezien.’ Tom Egbers en Hugo Borst zijn stomverbaasd: dit blijkt het allereerste contact tussen Mulder en Advocaat sinds de eerste in 2004 (!) zou hebben opgeroepen Advocaat te stenigen vanwege diens wissel van Arjen Robben tijdens het WK.

Ballmer

U kent wellicht het YouTube-filmpje van waarin Steve Ballmer, directeur van Microsoft, zijn personeel herhaaldelijk ‘I love this company!’ toeschreeuwt. Welnu: zo enthousiast blijkt Ballmer altijd. Twan Huys wist hem voor een interview te strikken en de uitgelaten multimiljardair spreekt openlijk over zijn ambities en, bijvoorbeeld, zijn houding ten opzichte van concurrent Apple.

Alomtegenwoordig

Hij bedacht in mei al de publiciteitscampagne van zijn biografie, en met succes: iedereen wil Louis van Gaal hebben, want met hem is het altijd prijs. Kijk hoe het weer schuurt bij DWDD: ‘Ik heb een boek geschreven (sic) van 235 pagina’s, en nou haal jij drie pagina’s eruit. Mag ik uitspreken, of niet?’ Een tweede druk is in voorbereiding.

Klassieker: De Bijbel

De Bijbel is een dikke pil, dus De Grote Bijbelquiz (dinsdag, Nederland 2, 20:25 uur) zal niet meevallen. Voor een beknopte inhoud wenden we ons tot Hans Teeuwen. ‘In het begin van de wereld was er nog helemaal niks, alleen een soort jeugdboerderij.’ Om vervolgens uit te leggen wat een zee van rode wijn, een hanenkam, professor Barabas en drie wijven uit het Oosten ermee te maken hebben.

Godsbewijzen

‘Ik kan bewijzen dat God bestaat,’ zei aartsbisschop Wim Eijk ooit. Dat is nog niemand gelukt, en ook Eijk komt niet uit de verf – zeker niet tegenover de niet-gelovige debater Jan Marijnissen (SP). Bovendien bekent hij al snel natuurwetenschappelijk gezien niets te kunnen bewijzen, maar wél filosofisch. Om later toe te geven dat ook dat niet mogelijk is. Waarom nodig je hem eigenlijk uit, Andries Knevel?

Koopsomterreur

Griezel-tv: drie oud-medewerkers doen een boekje open over de DSB Bank, de bank die tweemaal een boete kreeg voor het te makkelijk uitlenen van geld aan particulieren. Een van de verkoopslogans luidde ‘Liegen mag, bedriegen niet’ en degene die de meeste koopsompolissen aansmeerde (nutteloze verzekeringen die de klant niets, maar de bank heel veel opleverden) kreeg een t-shirt met ‘Koopsomkanjer’ erop.

'Dat is een ei!'

In week drie van het Beagle-project van de VPRO (tv-programma én indrukwekkende website) al een paleontologische ontdekking van formaat: op het eilandje Selvagem Grande vindt de 76-jarige professor Bert Boekschoten een ei dat naar schatting 15 miljoen jaar oud is. En wel op hilarische wijze: hij glijdt uit terwijl hij een rotswand afspeurt en roept in zijn val: ‘Dat is een ei!’

Vuilnisdans

Draadstaal is sneller geworden, en dus beter. Geen woord teveel in deze vuilnismannensketch, waarin een weggegooide poster van de onlangs overleden acteur Patrick Swayze oude herinneringen naar boven haalt. De twee vuilnismannen raken even compleet in vervoering.

Ironie

Meent ie het nou of niet? Kijk met opgetrokken wenkbrauw naar cabaretier Freek de Jonge, die na een fragment van de failliete Marco Borsato bijna snikkend zijn medeleven betuigt. ‘Het is toch een collega van je.’ LINDA-hoofdredactrice Jildou van der Bijl gelooft hem niet, Matthijs van Nieuwkerk lacht alleen: ‘Raar spel, hè?’ Wij denken: hij meent het niet.

Societyminnend Nederland

De Nederlandse jet set, dat is naaldhakken in een drassig weiland. Heel televisiegeniek dus, weet RTL en ‘feestbeest Gordon’ (Glitter glamour Gordon, RTL 4, vrijdag, 22:05 uur). Maar de onovertroffen oervader van het genre was toch Gert-Jan Dröge, die met de juiste knipoog zowel de naar aandacht snakkende nouveau riche in het spotlicht zette als de kritische kijker bediende. ‘Gaat het weer een beetje, meneer Dröge?’

Imitator

Tv-recensent Jean-Pierre Geelen van de Volkskrant blijkt heimelijk een vogelaar, en zet zijn liefhebberij kracht bij met een ongelooflijk filmpje. Kijk naar de liervogel die, om wijfjes te imponeren, andere vogels nadoet. Het beestje blijkt namelijk ook een uitstekend imitator van andere geluiden die hij in het bos heeft gehoord: een camerasluiter, een autoalarm en de kettingzaag van houthakkers. Echt waar.

Parijs aan zee?

Wéér Tegenlicht: VPRO’s ‘Eeuw van de stad’ is onvermijdelijk. Deze aflevering volgt een jaar lang architect Winy Maas, de enige Nederlandse deelnemer aan het prestigieuze project van Nicolas Sarkozy: Grand Paris. De Franse president wil tien langetermijnvisies op de regio Parijs, geleverd door tien toparchitecten. Maas ziet zichzelf als de jonge hond onder hen – hoe gaat hij te werk en tot welke visie komt hij?

The Beatrix

Geen Zapservice, maar Rapservice in de nieuwe opzet van Koefnoen: MC T-Lex, in wie wij Buro Renkema’s Arjen Lubach herkennen, mixt slim een rap met nieuwsfragmenten – in dit geval de Beatles met citaten uit de Troonrede. ‘Dat is een vette zaal/ En iedereen zit te luisteren naar jouw verhaal/ Laat je horen, Bea/ Wie zijn het allemaal? Het zijn.../ “Leden van de Staten-Generaal”’.

Zonder trauma's

Vreemde vraag: wie heeft de raarste dingen gedaan om geld te verdienen? Nog vreemder: acteur Roeland Fernhout bekent dat hij ooit seks had voor geld – als veertienjarige. Fernhout (‘Ik was echt de droom van een pedoseksueel netwerk’) liet zich betasten en ontving onverwacht een bonus. ‘Én ik was af van dat waar ik van afmoest, én ik kreeg 75 gulden. Ik dacht: dit is een droombaan.’

Uitweg

Zelfmoord is een ernstige zaak (zie de thema-avond van BNN, woensdag, Nederland 3, tijd?). Niettemin bevat de komedie Groundhog Day er meer dan één. Weerman Bill Murray zit gevangen in steeds dezelfde dag, tot hij geen andere uitweg weet dan suïcide. Hij rijdt zich te pletter, gaat in bad met een broodrooster, laat zich aanrijden en springt van de toren. Effect: nul. Want ‘s ochtends begint de dag gewoon opnieuw.

Context

Typisch geval van ‘uit de context gerukt’ waarbij je je kunt afvragen of die context ertoe doet. De Amersfoortse predikant Gertjan Goldschmeding wordt mogelijk vervolgd vanwege een preek waarin hij het slaan van kinderen verdedigt. ‘Je slaat ze totdat ze hard huilen, en je slaat net zolang totdat ze zachtjes huilen.’ Voor de camera’s licht Goldschmeding zijn context toe, maar weet niet te overtuigen.

Prinsjesavond

Na een ongetwijfelde inspannende Prinsjesdag zat de minster van Financiën er een hele uitzending lang, en wist te overtuigen. Wouter Bos beantwoordde vol energie vragen over het hoe en waarom van de Miljoenennota en de maatregelen tegen de economische crisis. En op de vraag van VVD-Kamerlid Edith Schippers (‘Waar komt u ‘s ochtends vroeg uw bed voor uit?’): ‘Om jou uit het kabinet te houden.’

Le poinçonneur

‘Le poinçonneur des lilas’ door Tom Barman: prachtig. Belgische en Nederlandse artiesten zongen een cd vol met covers van Serge Gainsbourg, hier helaas alleen bekend van hijgnummer ‘Je t’aime’. Maar kijk naar dat Franse eerbetoon aan de zanger/dichter/rebel: een kinderkoor van kleine Gainsbourgtjes, compleet met baardschaduw, sigaret en whiskyglas. Noodzakelijke culturele bijscholing, dit item.

Amsterdam 2040

De ‘Eeuw van de stad’, het crossmediale project van de VPRO, gaat alvast veelbelovend van start met een visionaire Tegenlicht over ‘megaregio’s’. Een internationaal gezelschap van sociologen en geografen bekijkt deze veertig stedelijke gebieden die op aarde steeds meer functies en mensen naar zich toetrekken, en of Amsterdam daartussen past. Want: heeft onze hoofdstad wel de juiste bevolkingssamenstelling? En wil de rest van Nederland zich wel schikken?

Zwieper

Ja, hij traint weleens op dat soort balletjes, maar ze lukken nooit. Tot die halve finale van het US Open dus. Roger Federer, de beste tennisser van het moment, lijkt na een lob van Novak Djokovic het punt al te hebben verloren. Maar Federer zet het op een rennen, haalt de bal uit de lucht en mikt hem door zijn benen naar achteren – het net over, een uithoek van Djokovic’ helft in. Matchpoint. Djokovic perplex, het publiek uitzinnig.

Dan heb ik verdriet

Een zesjarig meisje wacht op Schiphol op haar vriendinnetje dat naar New York is verhuisd. Het is niet zomaar een vriendinnetje: de twee zijn op dezelfde dag geboren, lijken op elkaar en bellen bijna elke dag via internet. Hoe voelt dat, iemand missen? ‘Dan heb ik verdriet.’ Wat ze hoopt dat er zodadelijk gebeurt? ‘Dat we elkaar gelijk gaan knuffelen.’ Snik. Hello goodbye in het klein.

Joop!

Zou deze zondag, na bijna een kwart eeuw, Nederland dan eindelijk weer een wereldkampioen wielrennen mogen vieren (WK Wielrennen, dag/zender/tijd)? De laatste was Joop Zoetemelk, in 1985. De oude vos – 38! – zoefde op zijn Zoetemelks weg en mocht van de elkaar aankijkende topfavorieten net te lang zijn gang gaan. Het leverde opgewonden commentaar op van Mart Smeets (‘En hij heeft ‘m!’) en een prachtig slotakkoord bij een dito carrière.

Iedereen beroemd [TV Lab: Docs op 3: School voor reality-tv, 2/9]

Wil minister Plasterk verbreding van het hoger onderwijs? Kijk eens naar New York! Op de bijzonder eigentijdse ‘school voor reality-tv’ leert iedereen die zijn leven een tv-programma waard vindt – en dat zijn er veel! – hoe zichzelf naar de roem te katapulteren door deel te nemen aan realityshows als Big Brother en Survivor Cook Islands. Echt waar.

Ge-rard! [TV Lab: EnGaZoMaarDoor, 1/9]

EnGaZoMaarDoor: Maxim Hartman in Villa Achterwerk-achtige filmpjes voor volwassenen. Nou ja, volwassenen? Leest u even mee: ‘Ik sta hier naast...?’ ‘Gerard Wennekers.’ ‘Gerard?’ ‘Gerard Wen-ne-kers!’ ‘Wennekers.’ ‘Ja.’ ‘Gerard.’ ‘Ja.’ ‘Dat is een naam die je wel vaker hoort.’ ‘Dat klopt.’ ‘Vindt u dat vervelend? Dat er meer Gerarden rondlopen?’ ‘Nee, ik kan er weinig tegen doen.’

Wat een gast [Zomergasten, 30/8]

Jaap van Zweden, de meest Zomergaste Zomergast. Eindelijk iemand die vol zelfvertrouwen en –kennis zijn verhaal vertelt. En wát een verhaal: dat van een topsporter die als kind begon, onder straffe leiding van vader. Dit is de dirigent met de twinkeling in zijn ogen, niet meer die saai uitziende violist zonder haar. Vergeet de fragmenten, Van Zweden volstaat.

Travoshow [Let's Dance, 29/8]

Prima zaterdagavondklapper: Bekende Nederlanders dansen hun favoriete filmscène dan wel videoclip na. Hind liet – nauwelijks waarneembaar – haar tepel zien, Winston G. bleek als Olivia Newton-John in Grease echt een heel onaantrekkelijke vrouw en John Williams won terecht met zijn stevig gedanste Beyoncé-imitatie. Ook leuk dat de overwinnaar niet echt stond te juichen, want nu moest hij nog een keer. En hij was al zo moe.

Tragiek op klompen [Popstars, 28/8]

Klompen-Vincent. Ja, ook u lachte uzelf de bank af toen hij een klompendans uitvoerde bij de allereerste Idols in 2002. Het leverde Vincent een bruisende schnabbelcarrière op. Maar nu lopen de opdrachten terug, en daar staat hij weer, op klompen, voor Henkjan Smits. Zeven jaar laten is alles anders, behalve Vincents act. En Vincent moet weg. De tragiek van talentenjacht-tv.

Boer zoekt fatsoen [Boer zoekt vrouw, 2007]

En andermaal gaan de boeren op zoek naar een vrouw (Boer zoekt vrouw, zondag, Nederland 1, 20:30 uur). Dat betekent: meer hartverscheurende keuzes, meer opbloeiende boeren, en wellicht ook: meer onbehouwen opmerkingen. Al zal niemand het zo bont maken als boer Frans uit Twente, die een van zijn dames prees omdat ze ‘een mooi stel poten onder de pisbak’ had staan.

Schilderen en inburgeren [Netwerk, 24/8]

Iedereen buiten de EU moet inburgeren, ook zij die al dertig jaar in Nederland wonen. Laten we zeggen: niet iedereen staat te springen. John Proctor (dertig jaar in Nederland) mort, en terecht. Wij kennen niemand in Nederland die zó ingeburgerd is. Hij schildert molens! Tulpenvelden! Uiterwaarden! Proctor weet wie de eerste Nederlandse minister is! Nou, weet u dat dan?

Wel/geen hoer [De tafel van 5, 24/8]

Eerste aflevering van het alleraardigste De tafel van 5: Aaf Brandt Corstius bespreekt de barbiepop (50 jaar oud) en daarna de Bratz, de barby-van-nu. ‘Oh dat zijn die hoerige barbies’ weet Georgina Verbaan. De vrouwen tieren nog even door over de Bratz, waarna Georgina zich ineens iets over de poppen herinnert: ‘Oh, daar heb ik de tekenfilm van ingesproken.’ Oeps.

TGA TGA TGAAAHAAA [YouTube, 23/8]

Wonderlijk reclamefilmpje van de Toneelgroep Amsterdam (TGA), in de vorm van een mini-documentaire van TGA-hooligans. ‘Of ze nou goed spelen of slecht, ik ben er altijd,’ zegt een van hen, terwijl hij de letters T, G en A op zijn arm laat tatoeëren. En ondertussen met z’n allen een beetje rellen en klieren in het openbaar, met TGA-truien aan. Héél grappig.

19,19 sec [WK Atletiek, 20/8]

Na de huldiging voor de 200 meter moet de Jamaicaanse sprinter Usain Bolt (goud) op de foto. Hij kan niet stilstaan, nooit niet. Hij steekt twee vingers op boven de hoofden van de Panamees Alonso Edward (zilver) en de Amerikaan Wallace Spearmon (brons). Flauw, een por, hou nou es op met klieren, zie je ze denken. Daarna lachen ze alledrie hun tanden bloot.

Post-Pot [X Factor, 20/8]

Potdikkie, de Britse X Factor heeft nu wéér zo’n jong talent gevonden waarbij je de tranen over de wangen biggelen. Danyl Johnson, 27, leraar, zingt With a little help from my friends. Hij springt, doet kunstjes met de microfoon, lacht de jury zelfverzekerd toe. Wat nou zwaartekracht? Danyl tilt ons allemaal op met dit lied!

I love NYC [Manhattan, 1979]

Sinds 11 september 2001 is New York niet meer wat het geweest is. De bravoure, de vermeende onkwetsbaarheid, de grandeur, ze liepen een fikse deuk op. (In Memoriam: New York City, vr, 23:50). Hoe New York op haar hoogtepunt was, zien we in de openingsscène van Woody Allens Manhattan. Een ode in fraaie zwart-wit beelden, in muziek – Gershwins Rhapsody in Blue – en in voice-over. ‘Hoofdstuk 1. Hij hield van New York City...’ 

Pillen of praten [Kijken in de ziel, 18/8]

Als iemand denkt een chip in zijn hoofd te hebben, zijn medicijnen dan de oplossing, of moet je een hersenscan laten maken? De psychiaters zijn het nergens over eens – en juist dat maakt deze reeks zo interessant. ‘Ik verzet mij enorm tegen wat we tien jaar geleden zeiden […]: als iemand depressief blijft, heeft-ie niet de goede pil gekregen. Wat een nonsens!’

Verliefd [Late liefde, 17/8]

‘Toen hij uit de auto stapte dacht ik: wat een knappe, sportieve man is dat! Maar hoe is zijn inhoud?’ Giechelend en nog steeds dolverliefd houdt Stans (83) de hand vast van haar Rob (79). De twee leerden elkaar vijf jaar eerder kennen. Maar ze lijken al wel vijftig jaar getrouwd, getuige bijvoorbeeld de samenwerking bij het in- en uitparkeren van hun glimmende cabriolet.

Grote hoogten [WK Atletiek, 17/8]

Ze was de allerbeste. Sinds 2003 ongeslagen op de grote internationale toernooien, driemaal Wereldatlete van het Jaar. Maar in Berlijn gaat het mis. Jelena Isinbajeva uit Rusland haalt haar aanvangshoogte van 4,75 meter niet. Ze laat de lat op 4,80 leggen, maar mist ook daar, tot tweemaal toe. En dan staat de Poolse Anna Rogowska, die ook de 4,80 miste, maar 4,75 wél haalde, opeens met het goud in haar handen.

L’amour des escargots [Zomergasten, 16/8]

Misschien wel het mooiste fragment uit Carice van Houtens Zomergasten: Microcosmos. De film bestaat uit prachtige close-upbeelden van diertjes als bijen en  kevers – en deze twee vrijende slakken. Filmcomponist Bruno Coulais noemde de bijbehorende muziek ‘L’amour des escargots’. Of het gesprek tussen de actrice en haar interviewster enige gelijkenis vertoont met de scène, of juist helemaal niet, laten we maar in het midden.

Herrie in de tent [Baby te huur op vakantie, 16/8]

Oefenen met het ouderschap valt niet mee. Met kinderen op vakantie is echter helemáál een beproeving. Chantal en Raiko (beiden 19) staan met een zevenjarige op de camping, maar zijn zelf de grootste kleuters. Een huiltirade van Chantal ontaardt in een ruzie en als een nanny van het programma het schreeuwende stel op de ouderlijke taak wijst, is de tent te klein.

Zingen én dansen [Britain’s got the pop factor..., 2008]

Hoeveel talentenjachten kan de wereld aan (So you think you can dance, zondag, RTL5, 20:00 uur)? De Britse komiek Peter Kay maakte het satirische Britain’s got the pop factor… and possibly a new celebrity Jesus Christ soapstar superstar strictly on ice. Een kandidaat: ‘Niemand weet hoe moeilijk zo’n show is. (…) Het ene moment zing je. Het andere moment dans je. Soms moet je zelfs zingen én dansen!’

Leeglopen [Kunststof, 30/7]

Psychiater Bram Bakker praat in elke microfoon, zegt men, en daar is zijn beroepsvereniging niet blij mee. ­Bakker evenmin. Amper twaalf minuten in het gesprek noemt hij zijn tegenstander professor René Kahn al ‘de machtigste gorilla’ en zichzelf een ‘Don Quichote’. Lof voor presentatrice Petra Possel, die alle relevante vragen stelt. Kunststof is radio van een consequent hoog niveau en in zijn puurste vorm: een gesprek.

DRDD [Giel, 17/7]

Giel Beelen verzamelt wekelijks de leukste momenten uit de ether in ‘De radio draait door’. Pareltje: een callcentermedewerker draait per ongeluk het nummer van een radiostation (hoe groot is die kans?), juist op het moment dat de dj’s deelnemers van een quizvraag laten inbellen. ‘Ik geef je nog één kans, en anders gaat de prijs aan je neus voorbij.’ ‘Meneer, er is geen prijs aan m’n neus.’

2049 [Holland Doc Radio, 5/7]

De wereld van 2049 is een geluidsdocumentaire van de leukste radiomaker van Nederland, Marten Minkema. Na de geboorte van zoontje Midas stelt Minkema zichzelf en ‘experts’ de vraag hoe Nederland zal zijn als Midas, net als ­Marten nu, veertig jaar is. Een mooi gemonteerde en geestige zoektocht, waarvan we ook leren dat de voorspellingen die ooit over 2009 werden uitgekraamd, ernaast zaten.

Bellen bellen bellen [Stenders eetvermaak, 25/6]

Het moet het rotste baantje van Hilversum zijn, en Lex Uiting heeft het. Voor de fictieve rubriek ‘VARA TV Privé’ belt Uiting nu eens als Petrey, dan weer als Djodjo, met een BN’er en probeert hem in de maling te nemen. Moet je net Hans Teeuwen hebben. ‘We hebben een onderzoek gekre…’ ‘Na, na, na, nananana, nananana, hey Jude.’

Babbeltje [Casa luna, 29/4]

Wij lezen het blad Vorsten Royale eigenlijk nooit, maar dat ligt niet aan redacteur Cor de Horde. De Oranje-observator brengt je opeens heel dicht bij het koninklijk huis door middel van een stortvloed aan anekdotes. Bijvoorbeeld over de couturière van Beatrix, ‘die de koningin regelmatig in haar ondergoed ziet’, maar na afloop van een babbeltje altijd zegt: ‘Maar meneer De Horde, dat gaan wij niet publiceren.’

Klassieker [Ronfonflon, 1987]

Lastpak Wim T. Schippers, alias Jacques Plafond, maakte het verkeersinformant Jelles Bode op het eind van de jaren 80 lastig met zeer onredelijke interrupties en commentaren op nut en noodzaak van de filemeldingen. De arme Bode werd er gek van en neemt in dit fragment definitief afscheid van Schippers: ‘Het spijt mij zeer meneer Plafond, maar op deze manier wens ik niet met u samen te werken.’

Disneyland [The O’Reilly factor, 3/8]

Vorig jaar maakte de Amerikaanse tv-persoonlijkheid Bill O’Reilly een ­kritisch filmpje over Amsterdam. Onlangs verscheen een tegenreactie op YouTube, waarop O’Reilly nu reageert: ‘Alle louche figuren uit Europa trekken daar naartoe!’ Gemiddeld meer Amerikanen dan Nederlanders proberen drugs uit, maar O’Reilly is niet onder de indruk: ‘De manier waarop ze daar aan statistiek doen, is heel anders.’

Vissenbed [On air, 3/8]

Schipholreclame? Bizar is het wel, zo’n goudvissenhotel op de lucht­haven – voor wie een keer zonder kom op ­vakantie wil.
Hotelier Han de Wit (‘28 jaar in de vissenbusiness’) laat de kamers zien van de ‘VIG’s’ (‘de Very Important Goldfish’) en vertelt waarom hij voor de ­beestjes gevallen is (‘ze vertrouwen je’). Maar: er heeft nog geen vis ingecheckt.

Zeeprik [Fauna & gemeenschap, 2/8]

Wat een leuk programma, dit Fauna & gemeenschap van TV Rijnmond. Met die prettig vertellende bioloog Kees Moelijker, als ‘eendenman’ de nieuwe Midas Dekkers, en zijn naadloos aansluitende compagnon, zangeres Frédérique Spigt. Ze verkennen de natuur in Rotterdam (‘Welk dier is er deze week tegen de grille gevlogen?’), zoals exoten, de buitenlanders van de natuur. Die zeeprik op 6 minuut 15, gatver!

Prem & macht [Zomergasten, 2/8]

Prem ‘ongeleid projectiel’ Radhakishun is een keurige Zomergast: hier en daar wat gegrap of geflirt, maar dan weer gehoorzaamheid troef. Hij kiest voor boeiende fragmenten: de multiculturele samenleving, de machinaties van de macht, tegen-de-stroom-in-roeiers. Zoals Pim Fortuyn, die volgens Radhadkishun onderschat wordt in dit interview door de Moslimomroep en vervolgens ‘briljant’ de controle overneemt. 

Treintheater [Future express, 29/7]

Reizend door Rusland kom je ­erachter dat iedereen in het land een theaterpersonage is. De donkere handlezeres: ‘Ik wens je een gelukkig leven, tot je sterft op je 83ste. Ik hou het geld. Een heel goede reis.’ Of treinserveerster Olga: ‘De mannen zitten altijd aan me. Misschien omdat ik altijd uitdagende kleding aanheb. Maar ik loop graag in deze kleding, want ik heb een goed figuur.’

Snelle jongen [De Mike & Thomas show, 2007]

‘Jochem is een hele leuke jongen,’ zongen Mike en Thomas over Jochem Myjer (zaterdag, Nederland 1, 22:00 uur), ‘hij gaat alleen een beetje snel.’ Hóe snel bewees Myjer daarop in een fraai staaltje speed-imiteren. In twee minuten raffelt de cabaretier een dialoog af tussen acht figuren, waaronder Jos Brink, Jules Deelder en Willibrord Frequin. Deze ­laatste zou uitroepen: ‘Hé, hé, wat zullen we nou krijgen?!’

Zeeman met Roth [Op afstand, 28/7]

Een van de opmerkelijkste bijdragen van de overleden journalist/literair recensent Michaël Zeeman was een tv-portret uit 2000 met de Amerikaanse topauteur Philip Roth, getiteld Op afstand. De schrijver, die zich normaliter zelden laat interviewen, praat uitgebreid over zijn jeugd en zijn werk. Roth blijkt over een scherpe geest en subtiele humor te beschikken, en legt uit waarom hij in een moordend tempo boeken schrijft.

Emigratiegeneratie [In de familie, 28/7]

Jessica’s moeder is binnen de kortste keren in tranen als dochterlief (22) vraagt of ze mag emigreren. Maar – bizar feit – ze blijkt voorbestemd: broer is al weg, moeder komt zelf uit Wales, oma is ook al geëmigreerd. Absurditeitverhogend is de bekende, zuigende toon waarop filmmaker Frans Bromet de informatie uit zijn geïnterviewden trekt. 

Zeg toch iets! [Zomergasten, 26/7]

Het is misschien waar dat Margriet van der Linden niet al haar empathie en verleidingskracht in de strijd gooit, maar – mon Dieu en Yves Saint Laurent! – die twee modeprinsen geven ook echt geen millimeter prijs. Alsof Viktor en Rolf persoonlijk door Peter van Ingen met een coupeuseschaar op de keel tot deelname waren gedwongen. Zeg toch iets, wil je ze toeroepen, geef toch wat!

No I [Persconferentie Contador, 26/7]

Het was de Tour van Armstrong die terugkeerde en Contador die won. En een winnaar spaart de verliezers, nietwaar? Toch niet. Contador heeft kennelijk zulke nare weken meegemaakt, dat hij na zijn huldiging in Spanje zegt dat hij voor de mens Armstrong ‘nooit bewondering heeft gehad en nooit zal krijgen.’ Waarop Armstrong de Spanjaard weer een te groot ego verwijt: ‘There’s no I in TEAM.’

iFart [The daily show, 21/7]

In de reeks onzinreportages van nieuwssatire The daily show past naadloos dit item over de hippe iPhone. Softwaremakers concurreren zich momenteel suf om de coolste iPhone-applicatie te verzinnen, en dan is het onvermijdelijk dat twee bedrijven gelijktijdig op hetzelfde idee komen. Zoals bij de ‘Trek ’s aan mijn vinger’ en de ‘iScheet’. Een juridische strijd, doorspekt met – heel flauw maar leuk – luid toeterend, ontsnappend gas. 

Erecodes [Merry Christmas, Mr. Lawrence, 1983]

In films over de Tweede Wereldoorlog is het Jappenkamp (Holland Doc, donderdag, Nederland 2, 22:40 uur) altijd onderbelicht gebleven. Merry Christmas Mr. Lawrence is een uitzondering. In een gevangenkamp voor Britse militairen botsen culturen en erecodes, en David Bowie zal dood, tot de nek ingegraven, moeten braden in de zon. ‘Ze waren eerzame mannen, maar wat een wandaden werden er gepleegd uit naam van eerzaamheid.’

Kindsoldaat [Praatjesmakers, 19/7]

Vreemd spelletje in Praatjesmakers: kindervriend Jochem van Gelder bedenkt een toneelstukje voor de kleine Milouka en Irene: of Irene ‘een verschrikkelijk gevaarlijke vijand’ wil spelen, een ‘vrouw die al driehonderd mensen heeft vermoord.’ Irene vindt het zichtbaar onaangenaam – en dan moet ze ook nog eens haar broertje doodschieten (want die kan goed neervallen). 

Gevallen sterretje [Sterretje gezocht, 17/7]

De nieuwe talenten van BNN denken dat Uruzgan in de Oekraïne ligt, maar ze dúrven. Fleur, verliezend finaliste van Sterretje gezocht, leest op hilarische wijze van de autocue dat ze een cocktail van schapenoog, sprinkhanen, kamelenmelk en meelwormen moet drinken. ‘De kleine beestjes zitten vol dierlijke vetten die goed zijn voor de algehele gezondheid, en zijn met name populair in de tropen… O, jongens.’ 

Roddelnicht [De zwoele stad, 17/7]

Youp van ’t Hek stoort zich, zoals bekend, aan alle paparazzi, Albert Verlinde incluis. En nu klaagt ‘die roddelnicht’ BNN aan wegens afluisteren. Waarom toch steeds die homotoevoeging, vraagt Barbara Barend zich af. ‘Omdat die Verlinde zich de hele dag zo gedraagt op tv!’ Barend, zelf homoseksueel, heeft een punt, maar Van ’t Hek ziet het probleem niet en dat maakt het tot een ongemakkelijk gesprek. 
Fragment: op 29 minuten en 30 seconden.

Lingua cosmica [Holland doc, 16/7]

Er zijn telescopen die het heelal naspeuren op zoek naar buitenaards leven. Voor het geval dat we daadwerkelijk contact zouden maken, is er dat kleine groepje wetenschappers dat serieus nadenkt over de dan te gebruiken communicatie. Neem hoogleraar Alexander Ollongren, die een ‘begrijpelijke, kosmische taal’ heeft ontwikkeld. Een greep uit zijn grammatica: ‘EXISTS x : Prop ) > (is-S x) > (is-P...)’ Enfin, wij zijn hem al kwijt. 

Kilo’s & controle [Vel over probleem, 15/7]

Jessica Villerius leed tien jaar lang aan een eetstoornis. In haar documentaire Vel over probleem gaat ze op zoek naar de waarheid achter anorexia nervosa. Wat blijkt: het gaat de patiënten niet om de kilo’s, maar om de controle. Ze volgde anorexiapatiënten en hun ouders. Zoals die van Anusschka, die op zestienjarige leeftijd aan de ziekte overleed. Haar ouders snappen nog steeds niet hoe het zo snel heeft kunnen gaan. 

Reclamekikkers [The Muppets Take Manhattan, 1984]

Rare jongens, die reclamejongens (Mad Men, woensdag, Nederland 2, 22:40 uur), ontdekt ook Kermit de Kikker. Wanneer hij aanschuift bij reclamekikkers Gil, Bill en Jill wordt hij vergast op slogans als ‘Ocean Breeze Soap, voor mensen die niet willen stinken.’ Maar waarom, zegt Kermit, niet gewoon: ‘Ocean Breeze Soap maakt je schoon?’ ‘Wat?! Gewoon zeggen wat het product doet? Absoluut briljant!’ 

Zuster glimlach [Nova, 14/7]

Het verhaal van ‘soeur sourire’, de non die in 1963 met het nummer ‘Dominique’ een wereldhit scoorde, is tragisch (de verfilming ervan draait nu dan ook in de bioscoop). ‘Zuster glimlach’ verruilt het klooster voor de muziek, maar zonder nonnenhabijt krijgt ze geen voet aan de grond: al haar platen floppen, inclusief de discoversie van ‘Dominique’ uit 1982. Drie jaar later pleegt ze zelfmoord.

Nepperts [RO TV, 14/7]

We popelen al weken om RO TV op te nemen in De oogst. Fijne, bij vlagen hilarische nepdocumentaires van Pieter Kramer, met zowel echte Rotterdammers als acteurs van het RO Theater. In deze aflevering plaatst de reclassering de Brabantse Jos van Ginneken in een duplexwoning in de Rotterdamse ‘prachtwijk’ Pendrecht. Na een aarzelend begin stort de Brabander zich op het buurtwerk.

Smeets I [Studio Sport: De Avondetappe, 13/7]

Het improvisatievermogen van Mart Smeets wordt voor de tweede keer in een week op de proef gesteld. De eerste keer omdat De Avondetappe in de Camargue overvallen werd door muggen, en deze avond vanwege regen en onweer. De tafel buiten is al ingeruild voor een statafel binnen en ook de verlichting laat het afweten. Smeets spreekt echter met Bart Veldkamp en Johan Bruyneel alsof er niets aan de hand is.

Smeets II [Profiel, 11/7]

Mart Smeets verdeelt de Nederlandse televisiekijkers in twee kampen: óf je bent een fan, óf je kunt hem niet luchten of zien. In Profiel komen voor- en tegenstanders van het boegbeeld van Studio Sport aan het woord. Zo roemt Volkskrant-journalist Bert Wagendorp het vakmanschap van Smeets, terwijl hoofdredacteur Johan Derksen van Voetbal International zich ergert. ‘Stuitend, de zelfingenomenheid van die man.’ 

Hosselaar [Jong & geld, 8/7]

In Jong & Geld legt Sulvanno (23), ambtenaar bij de gemeente Den Haag, gretig uit hoe hij in het verleden wel 250.000 euro bij elkaar ‘hosselde’ met dubieuze goederen. En nu? ‘Ik hoef eigenlijk niet te hosselen, maar als ik een eurootje kan bijverdienen, waarom niet?’ Ook drugs? ‘Drugs gaan helemaal niet te ver.’ De gemeente Den Haag heeft Sulvanno inmiddels op staande voet ontslagen. 

Abbey road [YouTube,1968]

De beroemdste geluidsstudio ter wereld ligt aan Abbey Road. Guus Meeuwis nam er zijn laatste plaat op, en vele bands kwamen spelen in de reeks Live from Abbey Road (donderdag, Canvas, 00:00 uur). Voor The Beatles waren de Abbey Road Studios een tweede thuis. Hier zien we Paul McCartney zijn klassieker ‘Blackbird’ doornemen, terwijl producer George Martin tips geeft. Dat is: op je gemakje geschiedenis maken.

Gazastrookstrand [Journaal, 8/7]

De Zomercolumns van het NOS-Journaal rekenen wederom af met vooroordelen over landen die we niet goed kennen. Beste tot nu toe: Sander van Hoorn laat zien dat de Gazastrook ook gewoon witte zandstranden heeft. Met een uitnodigende zee! Plus een boulevard met flanerende tieners en een hip koffiehuis. Geestig: een zakenman heeft een Gazastrook-museum ingericht en denkt daar geld aan te verdienen. Lukt niet. 

Exit Jackson [Herdenking Michael Jackson, 7/7]

Michael Jacksons herdenkingsdienst kent vele memorabele momenten: het ongemakkelijke begin, de tranen van Brooke Shields, ‘Smile’ door Jermaine Jackson, een valse Mariah Carey, predikant Al Sharpton, het huilende dochtertje Paris. Maar ook: Jennifer Hudson met een krachtige uitvoering van het Jackson-nummer ‘Will you be there’. De confronterende afsluiter: het bijbehorende gedicht op band, voorgedragen door de King of Pop. 

Gebroken droom [Diary of a Times Square thief, 6/7]

Filmmaker Klaas Bense stuit op een vat vol verhalen als hij via internet het dagboek koopt van een gefaalde schrijver in het New York van de jaren 90.
Bense zoekt hem, vindt hem, en hoort dan het ontroerendste verhaal van allemaal: dat over de ‘parapludame’, een eenzame ziel in het morsige hotel van de schrijver, die een onvermoed kunstwerk achterliet. 

Bankpassie [De beste zangers van Nederland, 5/7]

Bizar, maar vermakelijk, dat Beste zangers van Nederland. Artiesten als Gordon, Albert West en Simon (van Nick) vergrijpen zich na een zware nacht vol drank aan nederpopklassiekers als ‘Iedereen is van de wereld’ en ‘Kronenburg Park’. Gordon poogt van het eerste nummer een soulrevue te maken, maar faalt jammerlijk. ‘Deze is voor iedereen die passie heeft… En dan bedoel ik niet je bankpassie.’ 

Ruimtezwendel [Capricorn One, 1978]

Veertig jaar na de maanlanding (maandag, Nederland 2, 22:40 uur), geloven complottisten nog altijd dat ze in scène was gezet. Eenzelfde uitgangspunt lag aan de basis van de film Capricorn One, waar een landing op Mars een clandestiene Hollywoodproduktie blijkt te zijn. Niemand die het in de smiezen heeft, behalve de astronauten – onder wie O.J. Simpson! Ze moeten na afloop uit de weg worden geruimd, met dank voor bewezen diensten.

Bert en Arthur [Café De Liefde, 29/6]

Zelfs documentairemaker Bram van Splunteren, die van zijn erectieproblemen geen geheim maakt, voelt ongemak bij de liefde tussen Arthur en Bert. Want: Arthur is twintig, en Bert ‘ergens in de tachtig’. Arthur keek genreporno op internet en ontdekte dat hij niet opgewonden raakte van de jongedame, maar van de senior bij haar in bed. De twee vinden elkaar in ‘pannenkoeken en seks’. Bevreemdend – maar op een lieve manier. 

Loom [Future express, 24/6]

Een veelgeprezen serie die, o schande, nog niet eerder in deze rubriek stond. Future express heeft die prettige loomheid die treinreizen eigen is, verrijkt met tijdgeestschetsende gesprekken met passagiers waar je de reiservaring van filmer Rob Hof doorheen hoort. Zoals in de trein van Macedonië naar Kosovo, ooit gebruikt door Serviërs om Albanezen te deporteren. 

Eerherstel [Knevel & Van den Brink, 23/6]

‘Zaak-Ina Post moet over’. Zomaar een krantenkop, maar erachter zit het drama van bejaardenverzorgster Ina Post, die haar veroordeling wegens doodslag uit 1987 ongedaan hoopt te maken. Na 22 jaar hoort zij in de rechtszaal, hevig geëmotioneerd, dat de Hoge Raad heeft besloten de zaak te heropenen omdat justitie destijds over verkeerde gegevens beschikte.

Lekker Lang Lang [De Zomer Draait Door, 23/6]

Ongelooflijk hoe snel concertpianist Lang Lang, wereldwijd doorgebroken dankzij de openingsact van de Olympische Spelen in China, zijn vingers over de toetsen laat gaan. En net als je halverwege denkt: wat knap, maar nu is hij klaar – nee! Het kan nog veel sneller! En dan is Chopins Heroïsche polonaise ook nog eens een lust voor het oor.

Neda [YouTube, 20/6]

Het icoon van de Iraanse verkiezingsprotesten en misschien wel van heel 2009: de stervende Neda Salehi. Inmiddels lijkt duidelijk dat de 26-jarige vrouw in de file terechtkwam tijdens een demonstratie, uit de auto stapte en prompt een kogel in haar borst kreeg. Dan begint het schokkende filmpje: Neda ligt op het asfalt, bijgestaan door haar vader, en langzaam laat zij het leven.

Pour un flirt [YouTube, 11/6]

‘Een enorm succes bij de vrouwen’ heeft Jacques Chirac, voormalig president van Frankrijk, volgens zijn echtgenote. Arme Bernadette Chirac: de 77-jarige senior blijft doortastend, zelfs in haar nabijheid. Tot tweemaal toe moet Bernadette geërgerd een rede onderbreken omdat haar man een twintig jaar jongere blondine naast hem laat plaatsnemen, waarna deze kan rekenen op talloze steelse blikken en toegefluisterde grapjes.

Rijen Jan! [Olympische Winterspelen, 1988]

Met sprinter Jan Ykema (Over vaders & zonen, dinsdag 7 juli, Nederland 2, 22:40 uur) was altijd wel wat. Hij greep vaak naast de prijzen en raakte na zijn carrière aan de drank en cocaïne.
Maar er was ook die ene dag in 1988. Calgary, de Olympische Spelen, 500 meter. Pikstart van Ykema. Kleine aarzeling in de bocht, daarna doortrekken en zilver pakken. En heel Nederland zag dat het goed was.

Onbesproken gedrag [Planet Earth, 13/6]

Wat een hilarische paringsdans – en dit is nog maar deel één van de prachtige, elfdelige serie Planet Earth! Paradijsvogelmannetje haalt alles uit de kast om soortgenote te verleiden. Zijn lokroep doet een vrouwtje arriveren, waarop: actie! Hij spreidt zijn veren en danst om haar heen. Opeens zien we hem frontaal: een clowneske verschijning, die op hoongelach kan rekenen. En iedereen weet: hilariteit is de nekslag voor de liefdesdaad.

Duitssprekers [Het programma van Wim Helsen, 12/6]

In Het programma van Wim Helsen improviseert de Vlaamse cabaretier met hem onbekende gasten. Het leuke zit ‘m in Helsens flair en gebrek aan ego. Hier ontmoet hij ‘die Mädchen’: vier meisjes die geheel vrijwillig de Duitse taal promoten. Helsen slaat al vlot aan het associëren. ‘Wo ist von Ribbentrop?! Ken je die, Von Ribbentrop?’ ‘Ge zijt ons niet aan het helpen.’

Spraakwater [Sterretje gezocht, 12/6]

Het negeren van Sterretje gezocht lukte tot dusver heel aardig, maar als BNN’s zoektocht naar een nieuwe presentatrice types als Pux Lee (!) voor voren schuift, houdt het op. Deze rap van de tongriem gesneden Haagse wil zó graag lekker brutaal zijn, dat zij de halsketting van Daphne Bunskoek gebruikt als aanleiding voor een verbijsterende stortvloed aan impertinente vragen. ‘Gebleekt sterretje, zit die ook aan de achterkant?’

Uitgesproken [De zomer draait door, 11/6]

Hij is nog wat in de war, radiomaker Martin Simek, want de toekenning van de Zilveren Reismicrofoon voor het beste radioprogramma heeft indruk op hem gemaakt. Wellicht daarom ervaart hij het – toch al zo geplaagde – presentatiekoppel van DZDD als een gruwel. Terwijl hij de vragenkaartjes van Froukje Jansen van tafel slingert: ‘Wat ik haat, is dít! (...) Matthijs zou mij laten uitpraten.’

Sprakeloos [De zomer draait door, 10/6]

Verslavings-, want ervaringsdeskundige Keith Bakker schuift graag aan om het 75-jarige bestaan van Anonieme Alcoholisten luister bij te zetten. Immers, hij heeft veel baat gehad bij de zelfhulpgroep. Dat is te merken: na een kort filmfragment over AA-oprichter Bill Wilson zit de doorgaans niet op zijn mondje gevallen Bakker opeens met tranen in zijn ogen. En brengt geen woord uit.

Duivelspreek [Rowan Atkinson live, 1992]

Hoe ziet de duivel eruit (Searching for Satan, zondag, SBS6, 23:50 uur)? Nou, ongeveer zoals Mr. Bean, getuige deze live-sketch van Rowan Atkinson. De duivel selecteert nieuwe gasten voor de hel, waar alles er ‘informeel en infernaal’ aan toegaat, en doet dat opmerkelijk goedgemutst. Beëlzebub: ‘Zijn de Fransen er ook? Als u zich daar wilt opstellen, naast de Duitser? Jullie hebben vast genoeg om over te praten.’

Soldatenhumor [Colbert nation, 8/6]

Héél bijzonder bedrijfskantinevariété: komiek Stephen Colbert presenteert zijn nieuwsparodie Colbert nation vanaf een Amerikaanse legerbasis in Irak. En iedereen doet mee: als generaal Ray Odierno Colbert een soldatenkapsel adviseert, roept deze: ‘Er is meer voor nodig dan een viersterrengeneraal om mij mijn haar te laten knippen.’ Waarop president Obama op video verschijnt. ‘Generaal, als opperbevelhebber beveel ik je zijn hoofd te scheren.’ 

Ach, de liefde [Café de Liefde, 8/6]

Je kunt Café de Liefde, de mooie documentairereeks van Bram van Splunteren, niet continu aanhalen, maar de aflevering over seks spreekt bijzonder tot de verbeelding. Openhartige echtparen op het terras, Van Splunteren zelf bij de seksuoloog. En het erotische ritueel van Kees en Dina Buisman, al vijfentwintig jaar bij elkaar. Elke zondag in de weer, als het kaarsje brandt.  

Nico [Andere Tijden Sport, 7/6]

Dit verhaal van oud-Ajacied Nico Rijnders, die op 28-jarige leeftijd plotseling overleed, gaat niet om hem, maar om zijn weduwe, Ans Nooij. Vanwege relatieproblemen was Ans niet bij haar Nico toen hij stierf. Ze heeft het zichzelf nooit vergeven. Dat haar man een hartkwaal had die hem niet oud had laten worden, hoort ze pas tijdens deze documentaire. Aangrijpend, ook voor de niet-sportliefhebber.  

Jazz politique [De Zomer Draait Door, 4/6]

In de serie ‘Mensen op jazz’ deze keer de meest besproken politicus van het moment: Geert Wilders. In dit knap gemonteerde filmpje wordt een toespraak van de PVV-leider in de Tweede Kamer uiterst strak voorzien van pianoklanken – nu eens snel, dan weer langzaam. ‘Maar u durft ’t niet. U durrrrft ’t niet. Meneer de minister-pre-si-dent.’ 

Volgende vraag [Nova college tour, 3/6]

De dalai lama was in het land en alle media waren erbij. In Nova college tour toont de geestelijk leider zich een in raadselen sprekend man, die concreter wordt als een student de vraag stelt: ‘Waarom gaat u niet gewoon terug naar Tibet?’ Door het moeizame Engels van de dalai lama heen proef je zijn ongemak. En dan is het: ‘Next question.’  

Spookslag [YouTube, 1965]

Boksen is als kijksport uit beeld geraakt (zie Andere Tijden Sport, zondag, Nederland 1, 22:10 uur), maar in zwart-wit-tijden zat de wereld aan de buis gekluisterd. Neem de legendarische rematch tussen Muhammad Ali en Sonny Liston. Ali danst, Liston hobbelt achter hem aan. Dan, opeens, gaat Liston tegen de grond. Weinigen hebben gezien wat er gebeurde – Ali’s stoot zou voor eeuwig te boek staan als de phantom punch. 

Een eerlijke Pool [EénVandaag, 2/6]

Hebben de lijsttrekkersdebatten verschil gemaakt, in het Europese stemhokje? Hier en daar spetterend was het bij EénVandaag. Onverwacht fel neemt Hans van Baalen (VVD) het op voor Poolse bouwvakkers. Tegen Barry ­Madlener (PVV): ‘U heeft het alsmaar over ‘de Polen’, ‘de Turken’, ‘de Roemenen’ – alsof die mensen niets anders om handen ­hebben dan slechte dingen met Nederland doen. Niks mis met een ­eerlijke Pool!’ 

Boss' pop [Pinkpop 2009, 1/6]

Fijne compilatie van de jubileumeditie van Nederlands oudste popfestival, dat een run op de kaartjes ervoer toen bekend werd dat Bruce Springsteen zou komen. De eerste dag was binnen 18 minuten uitverkocht. En The Boss maakt het waar: bijna drie uur lang speelt hij op Pinkpop, met zijn E Street Band. ‘Born to run’ bijvoorbeeld, uit 1975, en dat met zoveel emotie, toewijding en energie alsof het gisteren geschreven was.

Tamme avond [MTV Movie Awards, 31/5]

De uitreiking van de MTV Movie Awards lijkt op een tamme tv-avond uit te draaien, tot de homoseksuele ­Oostenrijkse modeverslaggever Brüno een krankzinnige entree maakt. Het alter ego van komiek Sacha ‘Borat’ Baron Cohen glijdt langs de nok als een ­vliegende vogel, om vervolgens omlaag te kukelen met zijn achterste in het gezicht van rapper Eminem. Grotesk, uiterst ­vermakelijk en geheel voorgekookt.

De val [31/05, Studio Sport]

Op de laatste dag van de Giro d’Italia heerst spanning in de Rabobankbus. Al is de tijdrit door Rome normaliter een kolfje naar de hand van Raborenner Denis Mensjov, die twintig seconden voorsprong geniet op naaste belager Danilo Di Luca. Maar dan, plots: regen. Glad. Eén kilometer voor het einde glijdt Mensjov onderuit. En zijn teamgenoten, die in de bus zitten te kijken, gaan door het lint.

Lachen [Patrick: ramptoerist, 31/5]

Een bloed drinkende ex-militieleider, een voormalig kindsoldaat – waarom trekt BNN naar Sierra Leone met de ongepaste vraag ‘Valt er hier nog wat te lachen?’? Maar al lijkt aanvankelijk, bij de voetbalwedstrijd voor eenbenigen, lolligheid troef, gaande de uitzending begin je te begrijpen hoe de door een burgeroorlog getraumatiseerde Sierra Leonezen de draad weer oppakken – en niet zo gek veel anders zijn dan wij.

Visjes [Rumble Fish, 1983]

Ach, kleur. Wat fleurde je de ­televisie op (zie Close up, zondag, Nederland 2, 18:10 uur)! Maar film was je voor, in grandioos Technicolor. Dat less niettemin more is, bewees Francis Ford Coppola in deze sleutelscène uit het onderschatte Rumble Fish. Motorcycle Boy (Mickey Rourke) spreekt over kleurige vechtvissen, maar indirect over zichzelf. ‘Misschien zouden ze elkaar niet vermoorden, als ze de ruimte hadden.’

Examengeneratie [De klas van 2009, 26/5]

Heerlijke examen-tv: in De klas van 2009 drentelen jonge mensen onbezorgd door een wereld die, zonder dat ze het weten, aan hun voeten ligt. Zoals Niels (16, VMBO), die met Adelheid (16, HAVO) helemaal naar de P.C.Hooftstraat reist om een zonnebril te kopen, en en passant over zijn homoseksualiteit vertelt. 'Niels, heb je wel eens met een meisje gezoend?' 'Nee.' 'En met een jongen?' 'Ook niet. Jawel.’

Pis [40 jaar Pinkpop, 25/5]

Veertig jaar Pinkpop, dat moet gevierd worden. Het begint met een uur fragmenten – twee weken voor Pinksteren – onder leiding van Dolf Jansen. Dus het gaat snel en het moet snel: het definitieve bewijs dat tv niet van muziek houdt. En dan gaat het bij The Bloodhound Gang niet eens om de muziek, maar om de ranzigheid. Gespierde bassist drinkt een fles Jägermeister via een trechter en pist vervolgens over het hoofd van de zanger.

Theo Maassen is niet grappig [Grenzen aan de grap, 23/5]

In Nederland zijn ze wereldberoemd, onze cabaretiers, maar drie meter over de grens kent niemand ze meer. En dat geldt voor komieken uit elk land. Erik van Muiswinkel vraagt zich af: wie zijn de komieken van Italië – het land van corruptie, Berlusconi en de Paus? Als hij Theo Maassens sketch over Jezus Christus laat zien aan één van de grootste grappenmakers uit het katholieke Italië, blijkt meteen waar die liggen.

Madonna van Roosendaal [Laat ze maar lachen, 23/5]

Daar zit ze dan, op de bank in Laat ze maar lachen, midden in een anekdote over iets dat best om te lachen dreigt te worden. Maar gastheer Robert ten Brink onderbreekt plotseling het verhaal van musicalster en actrice Lone van Roosendaal. 'Sorry, maar we hebben 'm. Kijk maar.' Achter de schermen was driftig en met succes gezocht naar de beelden bij haar confessie dat ze als 18-jarige ooit als Madonna had meegedaan aan de Soundmixshow. Ze deed het in 2006 nog een keer in de oud-en-nieuwshow van Koefnoen.

Slavernij in Nederland [Knevel & Van den Brink, 20/5]

Aspergeteelster José Janssen behandelt haar Roemeense werknemers als 'slaven', en op de boerderij is er sprake van 'feodale taferelen'. Althans, volgens de burgemeester van Someren. Janssen zelf ontkent alles glashard: de werknemers mogen het terrein wel af, de deuren van de kamers zitten niet op slot, ze krijgen gewoon minimumloon, een fles shampoo kost geen dertien euro. 'Stemmingmakerij. De burgemeester moet maar eens een andere tolk nemen.’

Klassieker: Snack-attack

Iedereen herinnert zich zwaargewicht Mike Tyson door het moment waarop hij een stuk uit het oor van tegenstander Evander Holyfield beet. Wat vrijwel iedereen vergeten is, is dat het gevecht daarna gewoon doorging! Holyfield raakte een stuk oor kwijt, Tyson kreeg twee strafpunten. Tot de hongerige pugilist nogmaals een hap nam en een algeheel pandomonium uitbrak, zowel binnen als buiten de ring. Fascinerende televisie, met fascinerend, onderkoeld commentaar. 'Mike Tyson moet een verward individu zijn.'

Wraak [Thema: Wraak, 17/05]

Jan en zijn vrouw zijn al zestig jaar getrouwd. Jan voelt zich tekortgedaan. Het eten is nooit goed. Ze zit nooit goed. Het is nooit goed. Al vanaf ze getrouwd zijn. Ze weten niet meer beter. Jan gaat boodschappen doen. ‘Laat die kar staan,’ zegt zijn vrouw. Dat doet Jan. Maar zo dat zijn vrouw er nét niet bij kan. En dat blijkt, als de telefoon gaat terwijl Jan boodschappen doet. En zo kan ze ook nét niet bij haar kopje koffie, en nét niet bij haar bordje fruit. 

In de koelkast [Het Gesprek, 17/05]

Bij zender Het Gesprek dachten ze: leuk, we zetten Peter R. de Vries bij Bert van der Veer, want die kennen elkaar nog uit hun RTL 4-periode. Maar dat pakte niet goed uit. In een koelkastachtige sfeer werd het tweegesprek meer een interview met De Vries door Van der Veer. Nou ja, interview? Eerstgenoemde had merkbaar weinig zin in antwoorden. Na dertig minuten maakte Van der Veer een einde aan het gesprek dat zo'n 50 minuten had moeten duren. 

Twee en drie [Eurovisie Songfestival, 16/5]

Aan de eclatante overwinning van Noorwegen doen we niets af, maar de spanning was er zo wel snel af tijdens de puntentelling, immer het boeiendste deel van het Eurovisie Songfestival. Die zat ’m nu tot het laatst in de strijd om de plaatsen 2 en 3, uiteindelijk gewonnen door IJsland (218) dat Azerbeidzjan met 11 punten voorbleef. O ja, met vijf West-Europese landen bij de top 10 is dat gezeur over ‘Oost-Europees feestje’ ook meteen over.  

Vermoedens zijn geen feiten [Persconferentie Louis van Gaal, 14/5]

Louis van Gaal krijgt wat hij wilde: het hoofdtrainerschap bij Bayern München. En dat is jammer, voor de sportjournalistiek in Nederland. Zijn gespannen verstandhouding met de media leverde vaak fantastische televisie op. Zelfs in zijn voorlopig laatste persconferentie voor de Nederlandse pers kan hij het niet laten: ‘De media spreken allemaal vermoedens uit. En vermoedens zijn geen feiten. En jullie moeten je op feiten baseren. Dat weet je.’ 

Geboorte op Schiphol [Hello Goodbye, 13/5]

In het wachten schuilt de kracht van Hello Goodbye. Want tijdens het wachten worden mensen nerveus, en als ze nerveus zijn, gaan ze praten. De dochter in dit fragment neemt een adoptiekindje mee uit China. Ze zouden er donderdag al zijn, maar het werd later, want het zoontje had longontsteking. ‘Het is eigenlijk een geboorte op Schiphol hè,’ zegt presentator Joris Linssen. ‘Het is een geboorte,’ zegt de huilende moeder. ‘Niet uit het lijf, maar uit het hart.’

Geldput [The Money Pit, 1986]

Dat verbouwen financieel nogal eens uit de hand loopt, bewijst de opknapbeurt van het Rijksmuseum (Uur van de wolf, vrijdag, Nederland 2, 22:50 uur), waar na een aanbestedingsronde met één kandidaat een veel te hoge offerte uit de bus kwam. Kleinschaliger, maar minstens zo schrijnend is de rampspoed die Tom Hanks en Shelley Long treft in The Money Pit (1986). In hun nestje komen de trappen naar beneden, zakt de badkuip door de vloer en lijkt geen zak geld afdoende om de put te dempen.

Vlinder wordt bij [40 dagen zonder seks, 12/5]

Je vraagt je af waar de EO toch altijd die knappe, jonge nymfomanen vandaan haalt. Eline (23), een kakmeisje dat graag ‘goeie porno’ beleeft, lijkt zowaar tot bezinning te komen na enkele scherpe levensvragen, op guitige toon gesteld door Arie Boomsma. Een non geeft de doorslag: ‘Je bent nu als een vlinder, maar je moet zijn als een bij.’

Nette mensen? [De wereld draait door, 11/5]

In het boek Alleen maar nette mensen van Robert Vuijsje zijn alle vlinders seksbeluste zwarte vrouwen, en dat stuit theatermaakster Anousha Nzume tegen de borst. Want de televisie neemt dit stereotype al te graag voor waarheid aan. Tegen Matthijs van Nieuwkerk: ‘Waarom omschrijf jij, als er één miljoen mensen kijken, de zwarte vrouw als ‘het beest’?’ Nzume wordt emotioneel.

Karst T. [Telegraaf.nl, 26/8]

Ik heb zelf weleens het idee om een daad te stellen, omdat je overal als een nummer wordt behandeld.’ Het Koninginnedagdrama van Apeldoorn wordt herkend door verrassend veel wanhopigen, ontdekt Rondom 10. Een werkeloze vertelt van haar machteloze gang langs de instanties; een ander van de dollemansrit toen zij haar ex-man achtervolgde, dwars door Den Haag – en daarbij slechts toevallig niemand omver reed.

Ajax 1 [YouTube, 6/5]

Na afloop van de uitwedstrijd tegen Sparta, een 4-0 nederlaag, geeft Ajax-trainer Marco van Basten een hoogst opmerkelijke persconferentie. ‘Ik kan dit Ajax niet beter maken,’ luidt een van zijn conclusies. En daarom stapt de driemalige wereldvoetballer van het jaar op. Waar andere trainers doorgaans opzichtig hun eigen straatje schoonvegen, analyseert Van Basten vooral zichzelf. En toont hij zich een echte vedette, ook als trainer. 

Ajax 2 [Journaal, 6/5]

Een echte fan blijkt daarop te schuilen in Journaal-verslaggever Gerri Eickhof. Eickhof heeft zijn portie gewapende conflicten meegemaakt, maar had het zelden moeilijker dan met de prestaties van zijn favoriete club. In drie emotionele minuten vertelt hij van de ‘ultieme crisis, deconfiture, onttakeling’ sinds de verhuizing naar de ArenA, die ‘megalomane vliegende schotel waar nog geen gras wil groeien.’ Presentator Philip Freriks leeft mee: ‘Ga troost zoeken, Gerri.’ 

Onderhands [YouTube, 1989]

Niet in de finale, maar al in de kwartfinale van Roland Garros (vanaf zondag, Nederland 1, 11:00 uur) troffen Ivan Lendl en Michael Chang elkaar. De 17-jarige Chang was in de vijfde set de ineenstorting nabij en haalde elke truc uit de kast. Met als klap op de vuurpijl het soort onderhandse service dat alleen peuters durven te hanteren. David versloeg Goliath, en Chang was op slag een held.

Verzetsheld [Nooit meer laf, 6/5]

Ondanks zijn verzetsverleden vindt Gerrit Gunnink (84) zichzelf een lafaard. Tijdens de oorlog schoot hij NSB’er Kees Hartenhof dood, waarop de Duitsers een onschuldige schoolmeester voor de ogen van zijn gezin vermoordden. Nooit durfde Gunnink de nabestaanden op te zoeken – tot nu. De opluchting is zichtbaar als de dochter van de schoolmeester een ­trillende Gunnink omhelst en toezegt dat ‘het allemaal goed is.’

Kijk, zonder hoofd [Ranking the stars, 2/5]

Welke bekende vrouw zou een seksvideo van zichzelf bezitten? In elk geval niet kinderprogrammapresentatrice Kim-Lian, schat Bridget Maasland in. Maar Kim-Lian begint te stamelen: ‘We hebben weleens wat gedaan, ik en mijn vriendje, maar ik was alleen maar bang en heb het gewist.’ De gouden tip komt van Tanja Jess: ‘Je moet gewoon zorgen dat-ie je hoofd niet mee filmt.’  

Bokser-dichter [Het uur van de wolf, 1/5]

Gelauwerd perestrojka-dichter/bokser Boris Ryzji (1974-2001) groeide op in Jekaterinburg, een verpauperde industriestad. De meeste van zijn jeugdvrienden werden gangster, en één van hen, in karakteristiek trainingspak, is zichtbaar geroerd wanneer documentairemaakster Aliona van der Horst hem beelden van de overleden dichter toont. Waarom hij Ryzji waardeerde? Niet om die rare gedichten natuurlijk, maar omdat hij goed kon vechten.  

Onwerkelijk [Incident/Aanslag Koninginnedag, 30/4]

De aanslag in Apeldoorn was zó surrealistisch dat NOS-commentator Astrid Kersseboom nog even klonk alsof het een deel van het feestprogramma betrof: ‘Oeh… En daar gaat een auto tegen het monument aan. Wat gebeurt daar nou toch?’ Aan het AD vertelde ze later dat de vraag ‘Kan dit erbij horen?’ inderdaad door haar hoofd was geflitst. ‘Ik liep heel snel de checklist in mijn hoofd langs, maar wist eigenlijk al: dit kan niet, dit klopt niet.’ 

En garde [The daily show, 27/4]

De tijd dat Amerikanen hun French fries omdoopten in freedom fries is ­definitief voorbij met dit charmante interview dat Christine Lagarde, de ­Franse minister van Financiën, geeft in het satirische nieuwsprogramma The ­daily show. In tegenstelling tot haar ­premier is Lagarde niet alleen vlot in haar Engels, maar ook grappig. Waarom ze bankiers ontsloeg? ‘They did a crappy job.’ Chapeau!

Brood, gewoon [TMF, 1996]

De dood van Herman Brood, die in 2001 van het Hilton dook, bleek niet het eind voor ’s lands fascinatie met de eigenzinnige kunstenaar-muzikant (Het uur van de wolf: Herman Brood, a star like me, zaterdag, Ned. 3, 20:10 uur). In deze promo zien we hoe Brood met Jules Deelder werkt aan het nummer ‘Oh kut’. Naast grotestadsdichter Deelder wordt duidelijk dat Brood toch ergens een schuchter boertje van buut’n is gebleven.

Virus [Nova, 28/4]

Het nieuwste virus had maar een paar dagen nodig om heel Mexico in een lamgeslagen mondkapjesland te veranderen, en de wereld te doen opschrikken. Deze beelden beheersten de journaals. En Roel Coutinho en Ab Osterhaus draaiden overuren om hun kennis over de Mexicaanse griep voor vele tv-camera’s met nieuwshongerige kijkers te delen. Is het virus al getemd als u dit stukje leest, of gaan we richting pandemie?  

Vrouwtje [De Wereld Draait Door, 27/4]

Drie vrouwen pleitten in DWDD voor meer vrouwen op tv. Of het hielp… Je hoopte na dit gesprek eerder op minder. Gerti Bierenbroodspot greep de gelegenheid aan reclame voor zichzelf te maken, Heleen Mees zat er bij als een verlegen mus, Sanne Wallis de Vries mokte dat Pauw en Witteman haar als ‘vrouwtje’ behandelden, waarvoor geen bewijs. Wat zou Vrouw & paard toevoegen aan het tv-aanbod? Het (enige) antwoord: masturbatie.  

Vliegtuig [YouTube]

Voor de New Yorkers moet het aangevoeld hebben als een nachtmerrie op herhaling: een vliegtuig (naar bleek Air Force One) dat shockingly close langs de spitsen van Manhattan scheerde, nog in de buurt van Ground Zero ook, nog op klaarlichte dag ook. Hoe dit snode plan in de hoofden van de aanstichters heeft kunnen ontstaan, dat vroeg de ganse wereld zich vorige week af. Was het gewoon dommigheid of een nogal slechte grap? 

Peer [Metropolis, 27/4]

Metropolis is altijd zo leuk, omdat het de oude functie van televisie als venster op de wereld weer in ere herstelt. Deze aflevering over het perfecte lichaam speelde zich onder andere af in Zambia. Daar willen de vrouwen juist wat Europese vrouwen niet willen, bredere heupen! Hoe meer, eh, hoe peer, hoe beter! En daar zijn dan dokters voor die de dames natural herbs op de heupen masseren.  

Schoenwerpen [Nova, 28/4]

Kijk, dit is het moderne schavotgedrag. Geen eieren, geen strontkar, wel schoenen. Voor het eerst gingen aandeelhouders een bankbestuur letterlijk te lijf. Het gebeurde op de vergadering in Gent waar moest worden gestemd over de verkoop van Fortis aan BNP Paribas. Boze aandeelhouders gooiden schoenen, munten en stemkastjes naar de Fortis-top, en er werd hard ‘ontslag, ontslag’ geroepen. ‘Het zijn boeven en schurken,’ zeiden de bozen later.  

Studentenhumor [YouTube]

Twan Huys’ troetelkindje Nova college tour (woensdag, Nederland 3, 20:25 uur) levert fraaie, inhoudelijke televisie op. Dat een zaal vol studenten ook kan leiden tot een andersoortige avond bewees An evening with Kevin Smith. De cultregisseur, bekend van comedy’s als Clerks en Chasing Amy, keuvelt in Amerikaanse universiteiten over seks, Prince, Superman en marihuana. Voor mensen die tegen een stootje kunnen – hilarisch en educatief heerlijk onverantwoord. 

Dirk [Pauw & Witteman, 20/4]

Over de zegetocht van AZ. Eerst werd de schaal al bijna binnen gedragen terwijl de beer nog niet geschoten was. Toen moesten de AZ’ers huilen. Maar op zondag kwam in Alkmaar toch nog de victorie. Daarna verscheen Dirk Scheringa in zo ongeveer elk programma. Maar ach, met zoveel persoonlijke leningen bij de DSB-Bank is AZ eigenlijk een beetje van ons allemaal, toch?

Arie [Pauw & Witteman, 20/4]

Daar kwam de aap uit de mouw, Arie Boomsma was niet geschorst omdat hij zich zonder veel kleren had laten fotograferen, maar omdat die foto’s in L’HOMO stonden. Tenminste… De EO ontkende in alle toonaarden dat het iets met homo’s te maken had. Intussen waren dit geen kinderachtige foto’s voor een EO-coryfee, wasbord, branding, zwoele blik… En daar werd dan weer geanimeerd over gepraat met Linda de Mol in Pauw & Witteman.

Theo [Studio Sport, 19/2]

‘Ik legde alleen m’n hand op z’n schouder,’ zei Theo Bos later in een interview, geschrokken van alle commotie, maar zo zag de tegen het hek gesmakte wielrenner Daryl Impey het niet. ‘Bos is een idioot,’ zei hij. De hele wielrennerswereld was het met hem eens. Wielrenkeizer Armstrong pleitte zelfs voor een lange schorsing van Theo Bos. Wij zeggen: Bos kon niet anders en reageerde in een reflex.  

Taart [Vuurzee, 18/4; Taartman, 19/4]

Dramatische hoogtepunten vorige week: de laatste aflevering van Vuurzee natuurlijk (nee, we zullen niets verklappen voor de uitzendinggemist-kijkers) en wat ons betreft Taartman. Leuke film, met snel scenario. En met Jaap Spijkers als binnenvetterige meesterbanketbakker Ben van Bommel die zich via een poedersuikerig spoor van herten, doden, ongelukjes, pech en foute mannen, ontpopt als meester van het verhaal. Goeie reclame voor de telefilm.

Hennep [Pauw & Witteman, 21/4]

Hét moment van verwondering was toch wel voor de cannasniffer. Hennepkwekerjager Max Daniël stelde hem voor in, alweer, Pauw & Witteman. De cannasniffer hoort bij een kleine helikopter zonder bestuurder die eropuit kan om hennepplantages op te sporen. Een vliegende politiehond als het ware. En inderdaad, de cannasniffer kan hennepmoleculen ‘ruiken’ en weet dus waar de wiet groeit, dwars door daken en huizen en loodsen heen. 

Trainingsbeest

Slank word je door met beleid te eten, zo leren we van polderdieet-goeroe Sonja Bakker. Filmicoon Jane Fonda werd strak door te bewegen. In 1982 begon de Oscarwinnares met een fameuze reeks trainingsvideo’s, die nu allemaal op YouTube te vinden zijn. Verpakt in een zuurstokroze ensemble (beenwarmers!) hijgt ze ons als een volleerd pornoactrice hijgend haar adviezen toe. ‘Ooh, really stretch it up…’

Hoeveel wedstrijden? [Champions League, 14/4]

19de minuut Aurelio 1-0; 28ste minuut Alonso 2-0; 51ste minuut Drogba 1-2; 57ste minuut Alex 2-2; 76ste minuut Lampard 3-2; 81ste minuut Lucas 3-3; 82ste minuut Kuijt 4-3; 89ste minuut Lampard 4-4.  Hoeveel wedstrijden in een seizoen moet je gezien hebben? Twee? Drie? In elk geval was dit er een om over na te praten. Chelsea met John Terry had niet gewankeld. Maar had Liverpool met Steven Gerrard gewonnen?

Gewoon rustig blijven [Jeugdjournaal, 13/4]

Voor de kinderen hoef je ‘t niet te doen, op Tweede Paasdag naar de Meubelboulevard. ‘Het moest van m’n vader en moeder’. ‘Ik denk dat niemand hier echt wil zijn.’ De jonge geïnterviewden in het Jeugdjournaal zijn helder over hun duidelijk gedwongen dagje uit naar Villa Arena, traditie of niet. Hoe sla je je er toch doorheen, vraagt de verslaggever met medeleven. ‘Gewoon rustig blijven.’

Peter Glom [Parijs-Roubaix, 12/4, DWDD, 8/4]

Ontketend, bloedstollend, dramatisch – er vielen grote woorden tijdens Parijs-Roubaix. Een op revanche beluste Tom Boonen, verliezer van de Ronde van Vlaanderen, schudde net zo lang aan de boom tot ook de laatste appel achter hem over de kasseien rolde. Voorafgaand, in DWDD, dichtte Nico Dijkshoorn over Peter Post, recordhouder sinds 1964 (!). Peter glom. Ook dat was mooi om te zien.

What's your name, darling? [Britain’s got talent, 11/4]

Het is toch weer gebeurd, bij Britain’s got talent, het Paul Potts-effect. Een kansloze van wie je niets verwacht, in dit geval een dikke, genant heupwiegende huisvrouw met zeer slechte haar- en wenkbrauwdag, zingt de sterren van de hemel. 'What’s your name darling?' had Simon Cowell nog wat lacherig gevraagd. Maar soms is God met de losers, de dikken, de verlegenen, de roemlozen, de raren.

Superieur [Advocaat van de duivel, 15/4]

‘Advocaat van de duivel’ Gerard Spong in zijn finest hour, als verdediger van controversiële zwaargewichten als Osama Bin Laden en Paus Benedictus XVI. Hij kan dat, elk mens verdedigen. Het is intrigerend om de pleiter in dit snelle programma aan het werk te zien, de mondhoeken in verontwaardigde stand  (‘Hoezo’!), en naarmate het aantal (goede) tegenstanders toeneemt, wint de blik van meester Spong aan superioriteit.

Bevroren das [Luik-Bastenaken-Luik, 1980]

Luik-Bastenaken-Luik (zondag, Nederland 1, 13:10 uur) is misschien de zwaarste van alle voorjaarsklassiekers, maar zo dramatisch als in 1980 verliep de wedstrijd nooit meer. In hevige voorjaarsneeuw ploegde Bernard Hinault naar een overwinning waarvan hij nog steeds de sporen draagt: twee gevoelloze vingers. ‘De risico’s van het vak,’ zei De Das laconiek. De nummer twee, Hennie Kuiper, moest tien minuten toegeven op het ontembare beest, dat nooit sterker was dan die ene dag.

Dat is gewoon zo [StudioSport.nl, 6/4]

Johan Cruijff, nu eens verrassend duidelijk, noemt de kwaliteit van veel voetbalanalisten ‘dramatisch’. Jack van Gelder: ‘Dat vind jij.’ Johan: ‘Nee, dat is gewoon zo.’ Jack: ‘Maar jij hebt een heel uitgesproken mening over voetbal.’ Johan: ‘Nee, ik heb verstand van voetbal. Het is geen mening. Het is weten wat je doet. Waarom was ik de beste voetballer van Europa? Juist, omdat ik inzicht had.’

Tokkietoets [Nova, 3/4]

Rotterdam voert een toets in voor asociale bewoners, bijgenaamd de ‘Tokkietoets’. Dat schiet de échte Tokkies in het verkeerde keelgat, want de Amsterdamse familie die in 2003 wegens overlast uit huis werd gezet en daarna nog zo enthousiast van het BN’er-schap genoot, is niet asociaal meer. Geen Tokkie overzag destijds de gevolgen, en nu is het te laat: ‘tokkie’ staat al in de Van Dale.

Een verschil in stijl [YouTube, 2/4]

Barack Obama, president van de VS, tegen de bobby: ‘Hee man, lekker op wacht voor Downing Street 10? Goed bezig. Geef me de vijf.’ De bobby: ‘Eh, ja, bedankt meneer.’ De Engelse premier Gordon Brown voelt dat hij niet kan achterblijven en murmelt: ‘Nou, eh, kerel, wij gaan dus maar naar binnen.’ De bobby: ‘Prima! Geef me de v...’ Maar Brown loopt al door. 

Aandelenaap [EenVandaag, 2/4]

‘Ook in het rampzalige beursjaar 2008 belegden dolfijnen en gorilla’s nog beter dan de experts.’ Ja, lees die zin nog maar eens. Gyasi, bewoner van de Apenheul, is de zogenaamde ‘aandelenaap’ die BNR Nieuwsradio helpt met beleggen – en presteert als zodanig beter dan veel professionele beleggers. Het geheim? Je niet mee laten slepen door rages en vooral niet alles proberen te verklaren.

Jools’ twaalftal [The young ones, 1984]

Jools Holland mag tegenwoordig de gedistingeerde ceremoniemeester van de pop zijn (Later...with Jools Holland, zaterdag, Nederland 3, 00:00 uur), vóór hij artiesten ontving, was hij er zelf een: als lid van Squeeze en van gelegenheidsformatie Ken Bishop’s Nice Twelve. Laatstgenoemde trad eenmalig op in een aflevering van The young ones. Holland dirigeerde een zootje ongeregeld waarin we Chris Difford herkennen en Police-drummer Stewart Copeland. 

Nabestaandenboekje [Patrick in Uruzgan, 31/3]

Patrick Lodiers volgt een ISAF-­peloton voor en tijdens een Afghanistan-missie. Boeiend, ook door de persoonlijke aanpak die de BNN-presentator kiest. Tijdens het invullen van zijn Nabestaandenboekje – voor na een ­eventueel overlijden – toont hij zich onder de indruk van de zware plicht van de soldaat. ‘Het is zo onwezenlijk om dit in te vullen. Je gaat er gewoon niet van uit dat je ontploft.’

De Koran & ik [Tegenlicht, 30/3]

‘De’ fundamentalistische moslims van Nederland blijken zelfbewuste, jonge gelovigen te zijn die voor de camera op intelligente wijze kunnen verwoorden hoe ze bij Allah zijn beland. Opvallend: voor de meesten was 11 september het startpunt, van Abdul-Jabbar van der Ven tot ex-Misskandidate Kimberley. ‘De oudere generatie is moslim uit gewoonte. De jonge generatie verdiept zich bewust in de Koran.’

Dichtgetimmerd [Nova, 27/3]

Inkijkje in de machinaties van de democratie: als het crisisakkoord in de Tweede Kamer wordt besproken, vraagt Femke Halsema (GroenLinks) of er ruimte is voor eventuele betere voorstellen door de oppositie. CDA-fractievoorzitter Van Geel, eerlijk, acht die ruimte ‘buitengewoon beperkt’. Een demoti­verende waarheid, die door Geert Wilders wordt aangegrepen om met zijn PVV demonstratief weg te lopen.

Sleeveface, de clip [YouTube, 5/3]

Deze gids berichtte al eerder over het fenomeen sleeveface, waarbij iemand een lp-hoes strategisch voor zijn gezicht/lijf houdt. De nieuwe Franse rockband Archimède pleegt een briljante ­marketingcoup met de eerste sleeveface-video: ‘Vilaine canaille’. De clip moet even op gang komen, maar dan volgt de ene vernuftig geplaatste hoes na de andere. Trouwens, het liedje zelf is ook erg fijn.

Hangmathobbyisten [Oudnieuwsshow, 1994]

In tijden dat Geert Wilders ’s lands oppervorst lijkt te worden, doet de ophef over Hans Janmaat en zijn Centrum Democraten (Andere tijden, donderdag, Nederland 2, 21:25 uur) bevreemdend aan. Zo bloemrijk als Erik van Muiswinkel hem persifleerde, was Janmaat zelf nooit. Kreten als ‘uitgekookte intercontinentale koopjesjagers’ en ‘equatoriale hangmathobbyisten’ maakten de imitatie gedenkwaardiger dan het origineel.

De zingende kinderen [De Wereld Draait Door, 23/3]

Franciscus Pondman, die zijn vijf kinderen opvoedt tot een klassieke zanggroep, botst met de heftig protesterende operazanger Ernst Daniël Smid. Het vuur spat eraf, al is het voor een leek onmogelijk te bepalen of Pondman inderdaad Callas-klonen maakt van zijn kroost of dat Smid een vastgeroeste zeurpiet is. Smid: ‘Je gaat mij toch niet vertellen hoe zingen werkt, hè?’ Pondman: ‘Nou, dat moet ik kennelijk wel.’

Charita (20) [Fans!, 21/3]

Charita is twintig jaar oud en fan van kleuterpopband K3. We zien een groot meisje tussen kleine kinderen dat hartstochtelijk hoopt op die ene foto met zangeres Karen. Als het mislukt, neemt ze haar verlies met opgeheven hoofd. ‘Als ik bij zo’n show ben geweest, en die meiden kijken naar me, dan krijg ik zo’n ontzettend gelukkig gevoel van binnen.’

Novastar [Top of flop, 20/3]

Nee, wij vinden de muziekkeuze ook niet altijd even spannend. Maar wat genieten we van het Top of flop-optreden van panellid Joost Zweegers alias Novastar. Hij kan gewoon zijn olijke zelf zijn, wat zo fraai contrasteert met zijn melancholieke liedjes, zoals de meest recente single ‘Mars needs woman’. Een bijzonder stemmige versie: alleen Zweegers, zijn gitaar en vier violisten.

Late night president [The tonight show, 19/3]

Onvoorstelbaar hoe losjes en ontspannen VS-president Barack Obama bij Jay Leno op de bank plaatsneemt. Obama grapt over zijn presidentschap (‘Het is net American Idol, alleen is hier iederéén Simon Cowell’), lacht gul en vertelt in de tussentijd hoe hij de economie op orde zal krijgen. En komt er nog een nieuwe hond bij de familie Obama? ‘Dit is Washington hè, dat was een campagnebelofte.’

Kaasmakers [Life of Brian, 1979]

De uitbeelding van Jezus op film (zie The Passion, donderdag, Nederland 2, 22:50 uur) leidt vaak tot verhitte protesten. Maar ook wanneer Monty Pythons Brian zijn opwachting maakt als bergredenaar, rommelt het. Vooral onder de toehoorders die achteraan staan. Want wat zegt de Verlosser nou precies – ‘Gezegend zijn de kaasmakers’? Het dreigt zelfs op ruzie uit te lopen. Dan toch maar naar een steniging. 

Megalomane topbestuurders [Zembla, 15/3]

We zijn altijd al Zembla-fan, maar de aflevering Macho’s in de zorg was weer klasse, en tegelijk om te huilen. Hoe de top (onder wie de oud-voorzitter van de NCRV) van zorginstelling Philadelphia miljoenen spendeerde aan megalomane vastgoedprojecten, terwijl gehandicapte kinderen uit geldgebrek uren alleen op hun kamers werden gelaten. Bestaan er nog topbestuurders met een geweten? 

Aan het lijntje [In Europa, 15/3]

Over hoe de Sovjet-Unie werd opgeblazen (in één weekend) en waarom Bush sr. dat eerder wist dan Gorbatsjov. Stanislav Shuskevitsj (toen president Wit-Rusland) had het Sovjet-einde bekokstoofd met Jeltsin en premier Kravtsjoek (Oekraïne). Shuskevitsj zou Gorbatsjov, als vriend, bellen. Maar eenmaal het Kremlin aan de lijn moest hij zó lang wachten, dat Jeltsin president Bush al had geïnformeerd. Einde vriendschap. En niemand was dronken!

De blauwe ordner [NOS Journaal, 16/3]

Bijna een schilderij van René Magritte, als het allemaal niet zo vreselijk was. Titel: ‘Dit is geen man met een blauwe ordner voor het hoofd.’ Fritzl, Oostenrijks gruwelvader/opa stond terecht en verschuilde zich eerst voor allen die van hem walgden. Later gaf de politie ook nog de beelden van de horrorkelder vrij, ook al zo vervreemdend, met grappige kinderplaatjes op de tegels, een inktvisje, een slak, de kerstman.

Au! [The Daily Show, 9/3]

Je hoeft beleggingsgoeroe Jim Cramer en zijn CNBC-programma Mad Money niet te kennen om plaatsvervangende schaamte voelen bij het interview dat de furieuze tv-komiek Jon Stewart in The Daily Show met hem heeft. Cramer, normaal een rechtse wise guy die met opgestroopte hemdsmouwen met beleggingstips strooit (‘In Cramer We Trust’ is het motto van zijn show), wordt zo diep in de hoek gedreven dat er niets meer dan een bang, verontschuldigend schooljongetje overblijft.

Het spijt me [Pauw & Witteman, 16/3]

Hij verdomde het, burgemeester Cohen van Amsterdam. En Pauw en Witteman bleven maar sjorren en trekken. Gewoon even sorry zeggen, was dat nou zo moeilijk? Het ging om de Marokkanen die na de terroristische dreiging in Zuid-Oost op een nogal ontstuimige manier uit hun huis waren gehaald. ‘Heel vervelend,’ zei de burgemeester. Maar deed niet aan excuses op afroep. Had hij gelijk?

Break Up, Then Make Up [Pink Floyd in Londen, juli 2005]

Alle bands met ruzie zijn de afgelopen jaren weer vriendjes geworden. Is dat om de ‘Money’, om het nummer van Dark Side Of The Moon (Classic Albums, donderdag, Canvas, 23:40) maar eens aan te halen? In Pink Floyds geval niet. Nadat Roger Waters zich met het egomane The Wall onmogelijk had gemaakt, bestookten de ex-bandleden elkaar jaren met modder. Om voor Live 8 belangeloos eenmalig terug te keren. 

Vlam in de pijp [YouTube, 10/3]

Dit twee jaar oude YouTube-filmpje schokt momenteel heel België. De staatssecretaris voor Mobiliteit heeft het over één langgerekte verkeersovertreding, transporteurs pleiten voor vervolging. En terecht, want je zal er maar achter rijden: de Roemeense chauffeur Iulian Breazu raast in zijn truck over de Belgische snelweg terwijl hij danst op volksmuziek – zonder handen, naast zijn stoel, sturend met één voet. Breazu, nu: ‘Ik was superblij.’

De woeste visser [De rijdende rechter, 10/3]

Als je tot twee keer toe een hengel breekt, ligt het dan misschien aan jou? Jan Wooninck vindt van niet: iedereen liegt, met bewijsmateriaal is geknoeid, betrokkenen zijn omgekocht. Het is zonneklaar dat Wooninck de hengel ruw heeft gehanteerd, maar als drie getuigen dit tijdens de zitting verklaren, grijpt Wooninck (‘Schelden doe ik niet snel, maar slaan wel’) naar een stoel.

Wie doet nu zoiets? [Undercover in Nederland, 8/3]

Misdaadverslaggever Alberto Stegeman bekeert zich tot legale activiteiten. Want: sommige klusjesmannen adverteren hun diensten in ruil voor seks. En: sommige vrouwen reageren. Ook Stegeman nodigt de – ietwat sneue – mannen uit op een oude boerderij, en wat blijkt? Ze willen écht seks! ‘Net als mijn vrouwelijke collega denkt dat de man er niets voor terug wil, komt de aap uit mouw.’ Gadsiedakkie!

Dekkers–WNF [Een goede wereld, 6/3]

Midas Dekkers blijkt een criticus van het Wereld Natuur Fonds (WNF), en dat levert een boeiend gesprek op tussen de arbeidereske bioloog en de gesoigneerde, in Engelse gezegden sprekende WNF-baas. ‘Het is niet zo dat wij een groot panda-goedkeuringsstempel op een partner drukken…’ Dekkers: ‘Essent! Dát was een goede energieleverancier. Nu blijkt het anders te zijn, wat iedereen al aan zijn water had kunnen voelen.’

Lichamelijk ongemak [De wereld draait door, 6/3]

Zelden etaleert Matthijs van Nieuwkerk zijn ongemak, maar de gespreksonderwerpen van BNN-presentator en Viva-columnist Filemon Wesselink zijn zichtbaar niet de zijne. Schaamhaar scheren, steenpuisten – Van Nieuwkerk verzoekt zelfs tafelheer Jan Mulder om het gesprek over te nemen (die weigert). Wesselink: ‘Ik kijk liever naar lesbische porno, want dan ben je meer een toeschouwer.’ Van Nieuwkerk: ‘(...) Hm. Ja.’

Zandzakken [The 40 Year Old Virgin, 2005]

Acteur Steve Carrell (The Office US, donderdag, Comedy Central, 22:05 uur) valt in deze hilarische scène uit The 40 Year Old Virgin door de mand tijdens een kaartavondje met vrienden. ‘En toen had ik haar borsten vast, enne, ze waren als, eh, zakken zand in mijn handen.’ ‘Sorry, dude, als... wat?’

Niet zo cool [The district, 3/3]

Wat als MTV een realitysoap zou maken over Obama? Opinieblad Newsweek beantwoordt die vraag met het knappe The district, gemodelleerd naar een bestaande MTV-serie. De toon is informeel, de montage snel en de voice-over van Obama goed getroffen. ‘Dat leipe Noord-Korea begon poep te praten over raketten, eh, maar Hill maakte duidelijk dat dat, eh, niet zo cool is.’

Grappige Jakhalzen [Zonde van de zendtijd, 2/3]

Stand-up comedians Bert Gabriëls en Henk Rijckaert trekken met grappig uitgewerkte vragen door Vlaanderen. Bijvoorbeeld: kun je als fijnproever bij McDonald’s terecht? Eerst beklaagt het duo zich over de gebrekkige bediening aan tafel, maar zodra de caissière het menusysteem uitlegt (‘Met kip of met rundvlees’), ontdooien ze. ‘Ah. Liefst rundvlees. Voor mij à point.’

Overleven [Netwerk, 2/3]

Wilt u een rustig antwoord op de vraag hoe u een vliegtuigcrash eigenlijk overleeft? De Britse vliegrampexpert Ed Galea komt met verrassende inzichten: geluk speelt geen rol (je afstand tot de uitgang wel); overlevers hebben voor het opstijgen al een vertrekstrategie in hun hoofd en in noodgevallen behandelen veel passagiers hun gordel ineens als een autogordel – maar die gaat anders open.

Gelijk [Rondom 10, 28/2]

O o o, wat is het toch moeilijk om ontspannen te discussiëren als je overtuigd bent van je eigen gelijk. De man van de anti-evolutiefolder praat triomfantelijk in raadsels, de moslim heeft het schertsend over die gekke Bijbel die onverenigbaar is met wetenschap, en de enige die niet krampachtig glimlacht, gaat over alle grenzen heen. De ex-priester: ‘Openbaring? Da’s toch flauwekul!’

Jeroen’s VideOverblog [BuroRenkema, 26/2]

BuroRenkema.nl verdient regelmatig bezoek, want af en toe val je van je stoel van het lachen. Zoals bij deze zogenaamde video-weblog van Journaal-lezer Jeroen Overbeek, die doorspekt is met flauwe en nog flauwere grappen, variërend van een rebus (zie boven) tot Overbeeks eigen auto die in de verkoop staat (‘Veel binnen gestaan, is van de zoon van een oud vrouwtje geweest’).

Broertjes Bacon [YouTube, 2002]

Onderzoeker Stanley Milgram toonde aan dat mensen wereldwijd via een reeks korte verbanden met elkaar verbonden zijn (zie Connected, Canvas, dinsdag, 22:15 uur). Dat inspireerde studenten tot een spel waarin je een acteur of actrice binnen zes stappen aan Kevin Bacon moet linken. In deze Visa-reclame neemt Bacon dat spel op de hak door aan te tonen dat hij en een wantrouwende winkelier ‘praktisch broers’ zijn.

Dat heb ik weer [Jeugdjournaal, 21/2]

'Ik merkte op Hyves dat ze me een klootzak vonden', zei de Weesper 112- beller in het Jeugdjournaal. Dat vond hij erg. Voorheen was een publiekelijke schuldbekentenis voorbehouden aan vreemdgaande tv-dominees, nu moest Melvin door het stof, voor zijn kwajongensgeintje. Toch wat curieus. 'Het was erg dom van mij.' Het Jeugdjournaal vroeg bovendien wat hij dacht toen zijn dreigtelefoontje zo uit de hand liep. 'Dat heb ik weer.'

Geknipt [Heerlijk eerlijk Heertje, 21/2]

Raoul Heertje nodigt Harry Mens uit in zijn programma waarin hij televisie wil laten zien zoals het echt is. Dat gaat best fout. Mens zelf zit er maar beteuterd bij. En dan is er dat fragment dat Heertje er, geheel niet in de geest van zijn echtheidstalkshow, uit heeft laten knippen. Daar was hij niet netjes geweest. Iets met hoeren, zo lezen we diezelfde avond op internet.

Fluisterend woord [Holland Sport, 23/2]

Louis van Gaal staat bekend als driftkikker, maar in Holland Sport toont hij zijn rustigere kant. 'Er is ook het fluisterende woord, maar dat laten media niet zien.' Leren en lachen met Louis, die zelfs bij zijn kaartvrienden veel waarde hecht aan regels: 'Als er bij het schudden een kaart de kamer uitvliegt, krijg je een boete.En je moet hem zelf halen.'

Denzel Washington [Louis and the nazis, 21/2]

Het was televisie als een stomp op de neus, BOF, ook al wist je wat ging komen. Louis Theroux bij de Amerikaanse nazi's. Hij ontmoette er deze figuur die de nazi's zelf nog niet nazi genoeg vond. Theroux reageerde nog best grappig-laconiek. 'Negers zijn lelijk' zei de man. Theroux: 'Vind je zelf echt dat je knapper bent dan Denzel Washington?' Ja, vond hij wel.

Pools trouwen [Metropolis, 13/2]

Eerlijk gezegd spotten wij hem pas toen hij alweer gespot was in DWDD. Over het geheim van een goede relatie. De oude Poolse meneer: ‘Nog voor we trouwden, heb ik met m’n vrouw afgesproken dat ik de belangrijke beslissingen zou nemen en zij de onbelangrijke.’ Hij kwam later terug in beeld en besloot: ‘In de 25 jaar dat we getrouwd zijn, vielen er nooit belangrijke beslissingen te nemen.’

Bedmensen [1969]

Sommige mensen zijn zelfs nieuws als ze slapen of allang dood zijn. John Lennon is niet alleen onderwerp van een Classic Albums-aflevering (donderdag, Canvas, 23:30), het Hilton viert ook op 29 maart het veertig jarig jubileum van de legendarische Bed-in, Lennon en Ono die een week lang  het bed hielden 'voor vrede'. Een happening, maar Polygoon blijft zakelijk: 'John vertelde ook dat er plannen bestaan voor enkele nieuwe grammofoonplaatopnamen.'

De puberondernemer [Netwerk, 16/2]

Nederland heeft meer TomToms nodig, klinkt het steeds: durfal-ondernemers die weten groot te groeien. Wel, aan de 15-jarige Niels Lentjens zal het niet liggen. De puber handelt in mest, met veel succes, en dat al sinds zijn elfde, toen zijn vader overleed. Wonderlijk. Zijn zekerheid weerspiegelt zich in de overwonnen twijfel van ervaren boeren: ‘Hij heeft verstand van zaken. Ik heb er vertrouwen in.’

Eendenman [Boeken, 15/2]

Kees Moeliker, conservator van het Natuurhistorisch Museum Rotterdam, staat bekend als de ‘eendenman’ sinds zijn ontdekking van homoseksuele necrofilie bij wilde eenden. In boeken legt hij de ene na de andere bizarre casus op tafel, zoals een vrouwelijke goudfazant die in een mannetje veranderde door een eierstoktumor – Moeliker heeft het gezwel op sterk water. En dan zwijgen we nog over het duivennest van ijzerdraad.

Pesten op het werk [Zembla, 15/2]

‘Op deze afdeling zitten alleen dames, eentje is zwanger. Wat één zo’n zaadje al niet kan doen hè? Zou het van mij kunnen zijn? Ja, zegt ze!’ David Brent uit The Office – hij bestaat, in het oosten des lands. Leidinggevende Van der Noort over zijn pornografische mailtjes: ‘Grapjes, blote dingetjes, maar dat kwam vooral van de afdeling Verkoop. Wij als mannen vonden dat ongetwijfeld mooi.’

Global Gert [Newsnight, 12/2]

Ze noemen hem Hert, Gert of Gurd en hebben niet eerder van hem gehoord. De buitenlandse pers volgt Geert Wilders’ korte tournee over Heathrow ademloos. BBC’s Newsnight geeft bewonderend toe dat hij the gift of exposure heeft, ofwel gevoel voor publiciteit. ‘Uw premier is de grootste lafaard van Europa’, is hun dank. Door buitenlandse ogen gezien was 12 februari 2009 de dag dat Geert global ging.

Zonnebril [The late show, 11/2]

Is het een act of is acteur Joaquin Phoenix van het padje af? Phoenix komt in de talkshow van David Letterman praten over een nieuwe film, maar weet bijna geen woord uit te brengen, en als hij iets zegt, is het wartaal. Gelukkig weet Letterman de stiltes te vullen met de ene leuke grap na de andere. ‘Joaquin, jammer dat je er niet kon zijn vanavond.’

Vleerman [Batman, 1966-1968]

De Batman-incarnatie uit Batman Begins (maandag, SBS6) steekt bijzonder grimmig af tegen de in gympak gestoken tv-vleerman uit de jaren 60. In dit onbedoeld hilarische fragment legt Batman uit hoe zijn aartsvijand Mr. Freeze zo’n kil baasje is geworden. Robin: ‘Nee, Batman, vreet jezelf niet op, het was niet jouw schuld dat je die erlenmeyer met vloeibaar stikstof over hem heen stootte, tijdens jullie gevecht in het lab!’

Rare gekke man [De wereld draait door, 12/2]

Nico Dijkshoorn improviseert tijdens de uitzending, maar desondanks weet DWDD’s huisdichter een rake sessie het raakst af te sluiten met een Mart Smeets-parodie over Charles Darwin. ‘En wat zei Darwin, die heerlijke, rare, gekke – mag ik het zo zeggen? ja, dat mag ik zo zeggen – wat zei die heerlijke, rare man met zijn evolutietheorie?’ Smeets kan er niet om lachen.

Zeurensen [De wereld draait door, 10/2]

Eerder die week in DWDD gaat Jakhals Ersin met Ronald Sørensen – overdag – de straat op om leden te werven voor diens nieuwe omroep PopNed. Fout. ‘We maken programma’s voor mensen die werken. En wie hier nu op straat loopt, die werkt niet.’ Die stelling blijkt echter keer op keer niet houdbaar. Ersin: ‘U wordt ook wel eens Zeurensen genoemd hè?’

Countryland [Dixie Chicks: Shut up and sing, 6/2]

Een countryband als spannende metafoor voor de recente Amerikaanse geschiedenis. ‘Ik schaam me dat president Bush uit Texas komt,’ zegt één van de Dixie Chicks in 2003. Conservatieven kwaad, en de Chicks verdwijnen van de countryradio. Bij de voorzichtige wederopstanding besluiten ze tot een zelf gefinancierde, nieuwe tournee. Maar als de ticketverkoop start, valt de belangstelling tegen.

Evolutierevolutie [Pauw & Witteman, 5/2]

Het tv-moment is natuurlijk de evolutie-coming-out van Andries Knevel (‘Ik herroep al mijn eerdere uitspraken hierover en erken in het verleden mijn kinderen en kijkers op een spoor te hebben gebracht. Daar heb ik spijt van’), maar veel spannender is het diep ongemakkelijke optreden van EO-directeur Arjan Lock in Pauw & Witteman. De hele Bijbel geloven: ja. Dus ook het scheppingsverhaal: zo makkelijk is het niet.

Ongecensureerd [The Sopranos, 4/2]

Monnikenwerk anno 2009: een videocompilatie met alle vloeken uit alle afleveringen van maffiaserie The Sopranos, in beeld en geluid, én in chronologische volgorde. De ruim 27 minuten durende clip is niet alleen een feest van herkenning, maar hypnotiseert als ritmische muziek – gewoon kunst eigenlijk. ‘Als iemand vloekt, breekt er iets’, meent de Bond tegen het Vloeken. Welnu, stoelriemen vast en op play drukken.

Dierenvriendin [De dood van Digit, 1977]

Timothy Treadwell hield van grizzlyberen, maar vooral van zichzelf, zoals Werner Herzogs ontluisterende film Grizzly Man (woensdag, Canvas) laat zien. Dat het anders kan, bewees Dian Fossey, die in Rwanda tussen gorilla’s leefde. Net als Treadwell zou Fossey vermoord worden. Zo voegde ze zich bij haar favoriete aap, die voor een luizige 20 dollar door stropers was onthoofd.

Anders [Van Moskou tot Magadan, 1/2]

Eindelijk een ander beeld van Rusland: niet het grijs van de buitenwijken of politieke pracht en praal, maar het wonderschone Altajgebergte in Zuid-Siberië. Trouw-correspondent Jelle Brandt Corstius trapt er een serie Russische reportages mee af waarin hij zich een oprecht en verbaasd observator betoont, zowel van neerstortend ruimtevuil als van een sjamanenpraktijk.

Strak [Under the knife, 31/1]

Slechts een aantal fragmenten uit Louis Therouxs reportage over plastische chirurgie staat op YouTube, maar ze zijn onbetaalbaar. Wat te denken van de aalgladde chirurg die zo over een aanstaande borstvergroting praat: ‘Tomorrow we’re gonna have fun. I’m ready to roll!’ Of zijn receptioniste, met haar 26 jaren ook niet meer naturel, die graag haar afgezogen buik laat zien.

Prince Beelen [X Factor, 30/1]

Hij had het zelf al aangekondigd, maar toch is het spannend om radio-dj Giel Beelen vermomd te zien auditeren bij X Factor. Wendy van Dijk verkneukelt zich, Gordon heeft het helemaal niet door op het moment dat Beelen ‘Kiss’ van Prince inzet. En goh, best een leuke vent eigenlijk zo, in pak en met die krulletjes.

Moeilijk [De wereld draait door, 30/1]

Raoul Heertje blijft het lastig vinden zijn tv-experiment Heerlijk eerlijk Heertje uit te leggen. Bij DWDD krijgt hij de hele gesprekstafel op zijn dak: niemand snapt zijn fascinatie. Jan Mulder: ‘Dan kan je net zo goed naar twee eenden kijken!’ Heertje schiet even uit zijn slof en komt met een woeste persiflage op Mulder, de niet hem maar vooral Heertje zelf te kijk zet.

Goede vraag [Colbert nation, 28/1]

Dat promotiepraatjes heel leuk kunnen zijn, bewijzen Stephen Colbert (held van links en jong Amerika met zijn act als zelfingenomen tv-columnist) en Paul McCartney. McCartney heeft een nieuwe cd, maar Colbert lijkt niet onder de indruk. ‘U nam de dertien nummers op in dertien dagen. Waarom zo lang? Het duurt nog geen veertig minuten om te beluisteren.’ McCartney: ‘Goede vraag.’ Colbert: ‘Dank je.’

Drollenduo [The all new Alexei Sayle show, 1994-1995]

De controversiële, Britse kunstenaars Gilbert en George (zondag, Close-up, Ned. 2) maakte furore met afbeeldingen van drollen ter grootte van bestelbusjes. Komiek Alexei Sayle nam het tweetal op de hak in een sketch over Egbert & Bill, die schoolgaande kinderen laten weten dat ze hun handenarbeid maar ideeënloze, decadente zooi vinden van een stelletje nazi’s. Want: ‘Alles is al gedaan!’

Solide [Nieuwslicht, 28/1]

Consumentenelektronica zit vol nepgeluiden, ontdekt Nieuwslicht. En dat is nodig. Want als een wasmachine te stil is, gaan we controleren of hij wel werkt en dan trekken we de hendel kapot. Geluid moet ons prettig doen voelen. Bij BMW blijken 150 geluidsontwerpers te werken die ervoor zorgen dat een portier klinkt als een kluisdeur. Zodat u denkt – bam! – ‘Der Wagen ist solide.’

Vrijbuiter [De boer die zou gaan emigreren, 26/1]

Een sfeervol in beeld gebrachte vrijbuiter, dat is boer Heijmen Brouwer in deze documentaire. Brouwer (61) is het ‘spuugzat met al die regels, wetten en controles’ en wil emigreren van Leusden naar het ‘boerminnende’ Frankrijk, compleet met vee en met zijn 77-jarige, halfblinde knecht Hendrik. Gaat hij? Netwerk biedt een voorproefje van de documentaire, die op het IDFA te zien was.

Rechts aan tafel [Sophie op 3, 25/1]

Allemansvriendin Sophie Hilbrand wil het maar niet lukken om beste maatjes te worden met haar radicaal-rechtse gasten. ‘Het Germaanse volk’, het homohuwelijk als ‘een vorm van decadentie’ – het zijn denkbeelden waar de presentatrice merkbaar niet bij kan. Samen met Constant Kusters, de voorman van de Nederlandse Volksunie die zich consequent aangevallen voelt, levert dat een moeizaam, en dus boeiend gesprek op.   

Niet saai [Nova college tour, 24/1]

Er zit heel wat venijn in John Malkovich en dat maakt Twan Huys’ interview met de acteur met de ‘saaiste stem ter wereld’ een intrigerende exercitie. Wanneer komt het venijn eruit? Bijvoorbeeld na een vraag uit het publiek – waarom Malkovich zo zorgvuldig zijn woorden kiest (‘Waarom niet?’) – en als zijn ervaringen met journalisten ter tafel komen. ‘Hij was zo walgelijk dat ik na afloop moest douchen.’

Ross is terug [Friday night with Jonathan Ross, 23/1]

Na drie maanden BBC-schorsing is Jonathan Ross terug, met Tom Cruise op de bank. Als Cruise opmerkt dat deze bank ‘niet zo comfortabel is als het lijkt’, moet Ross natuurlijk naar Oprah verwijzen: ‘Luister, als jij per se weer op banken wilt springen, is dat jouw zaak. Deze is om op te zitten.’ Ook te zien: Tom Cruise zingt!

Peanuts! [Shooting stars, 1993-2002]

Matt Lucas maakte de afgelopen jaren furore met Little Britain (zondag, VPRO). Maar hij zette zijn eerste dijenkletsende schreden in de anarchistische quiz Shooting Stars, waar hij als drummende baby de scores bijhield. Bovendien verzorgde hij elke week een liedje. Zoals zijn tophit ‘Peanuts’, die slechts bestaat uit het declameren van de titel. Wat niet zo eenvoudig is als het lijkt.

Toch fout [Inauguratie Barack Obama, 20/1]

Wat lekker menselijk, dacht u: die koele kikker van een Barack Obama verspreekt zich tijdens zijn eedaflegging. Echter: de fout ligt bij opperrechter Roberts. Deze zegt niet: ‘I, Barack Hussein Obama, do solemnly swear that I will faithfully execute...’, maar plaatst ‘faithfully’ aan het eind van de zin. Dus Obama blijft die koele kikker? Mis. Als Roberts zich herstelt, spreekt Obama de zin tóch verkeerd uit.

Can’t [De wereld draait door, 19/1]

De Jakhals-items zijn gehuld in de winddichte mantel der ironie, maar dat pakt bijzonder zwakzinnig uit als Erik langsgaat bij Arnold Vanderleijden. Want net als Obama óók donker en motivator. Alsof deze vergelijking niet pijnlijk infantiel genoeg is, wil Erik de aanwezige Humberto Tan (‘jij bent toch de Obama van de sportjournalistiek’) en Frank Rijkaard (‘jij bent toch de Obama van Barcelona’) on camera Yes we can laten roepen.

Toneelspelen [Heerlijk eerlijk Heertje, 16/1]

We zijn dusdanig ‘gemediatiseerd’, beweren Raoul Heertje en mediawetenschapper Thomas de Zengotita, dat we geen moeite hebben om mee te gaan in de toneelstukjes die bij tv horen, ondersteund met een straatinterview waarin een meisje wordt gevraagd commentaar te leveren op Obama’s inauguratie zonder dat die inauguratie al heeft plaatsgevonden. Het meisje schiet direct in haar rol: ‘Dat vond ik echt een heel mooi moment. Met z’n oma en zo.’

Context [De schande van Gaza, 16/1]

Op het gevaar van borstklopperij af: wat een scherpe actie van de VARA om naar aanleiding van het geweld in de Gazastrook een speciale uitzending in te lassen. En nu eens de grote lijnen van het Midden-Oostenconflict, met de historische achtergronden overzichtelijk geschetst in korte videobijdragen. Over hoe verleidelijk het is om een oorzaak in het verleden aan te wijzen – en hoe onmogelijk.

De sneue prins [Kroonprins van 60, 15/1]

Ook voor koningshuishaters geschikt, deze tweedelige documentaire over de Britse prins Charles, die door de BBC een jaar lang werd gevolgd. Charles is een onverwacht boeiende man en een humoristisch spreker, die bovendien zeer actief is in het openbare leven. Toch kleeft aan hem de sneuheid van het eindeloze wachten op de troonsbestijging. En het feit dat hij fantasyboeken leest.

De valse tweeling [Nationaal Songfestival, 1999]

Het dieptepunt van het Nationaal Songfestival (zondag, 20:20 uur) jubileert dit jaar: Double Date, bestaande uit de eeneiige tweeling Barbara en Isabelle Kuylenburg, zong zó vals dat men een grap van Ralph Inbar vermoedde. Hun nummer ‘E-mail to Berlin’ eindigde als laatste, maar dankzij de publiciteit mochten Barbara en Isabelle, in aanloop naar de Provinciale Statenverkiezingen, billboards sieren met het advies: ‘Doe meer met je stem!’

Schuifdeuren [De wereld draait door, 12/1]

Ontroerend DWDD-moment: het optreden van de achtjarige Robine Koerts met soulman Alain Clark. Laatstgenoemde zocht zichzelf op internet (u bent dus niet de enige), en stuitte daarbij op een meisje dat tussen de schuifdeuren zijn hitsingle ‘This ain’t gonna work’ stond te zingen. Robine Koerts: het is alsof je naar een piepjonge Michael Jackson zit te luisteren.

Radiomoment [GIEL!, 12/1]

In navolging van het TV-Moment van het Jaar komt Giel Beelen met het Radiomoment van het Jaar. De winnaar is volgens de luisteraars het fragment waarin soulzangeres Giovanca, die al tien jaar niet achter het stuur heeft gezeten, een deuk rijdt in de auto van Publieke Omroep-directeur Henk Hagoort. Maar sla ook mevrouw Van den Brink niet over, die eindelijk iets wint in het radiospelletje ‘de toeter’.

Anekdotes [24 uur met..., 12/1]

In 24 uur met... Theo Maassen horen we veel vreemde, persoonlijke anekdotes. Voorbeeld: op het moment dat de zuster het infuus ophangt voor de euthanasie van Maassens vader, verschijnt er op de huiscomputer een porno-pop-up. ‘Poëzie’ vindt Maassen het, ‘die banaliteiten en die diepe tragedie die zo dwars door elkaar heen lopen.’ De urn gebruikt hij om ‘s zomers een raam open te houden. 

Uitruil-tv [Heerlijk eerlijk Heertje, 9/1]

Raoul Heertje probeert de processen achter een tv-talkshow inzichtelijk te maken. Het leukst is de kinderpsychologe die hem helpt bij de voorbereiding op een gesprek met Prem Radhakishun. ‘Ergens wil ik even mijn bureau noemen, als ik er verder toch niets voor krijg.’ Nadat ze haar visitekaartje heeft laten zien, wil ze een borrel. ‘Oh nee, het is te vroeg.’

Jean Girard [Talladega Nights, 8/1]

Meligheid is gelukkig niet altíjd het handelsmerk van de Amerikaanse komiek Will Ferrell. Racekomedie Talladega Nights is verrassend leuk, en gunt bovendien een uitmuntende bijrol aan Sacha Baron Cohen (Borat) als Ferrells tegenspeler: de rivaliserende, immer koele coureur Jean Girard. Zie de duister-stijlvolle Fransman zijn entree maken in een typisch Amerikaanse bar: ‘Why did you turn off ze jazz musique?’

Lees meer…

Majesteitschennis [De Barend Servet Show, 1972]

Terwijl koningin Juliana post mortem figureert in een nieuwe tv-serie (maandag, 22:05 uur), was in 1972 de suggestie dat zij graag spruitjes schoonmaakte genoeg voor Kamervragen. Wim T. Schippers liet tv-persoonlijkheid Barend Servet de majesteit interviewen (‘Heeft u altijd al koningin willen worden?’) die een fikse teil groente op schoot had. Toch: na Hans Teeuwen en Youp van ‘t Hek een nogal bedaagde bedoening.

Goedgebekt [De rijdende rechter, 6/1]

De tienjarige (!) Pieter Dijkstra daagt Stichting dorpsbehoud Papendrecht, omdat die hem verbiedt in de lokale muziektent te spelen. Pieter blijkt niet op zijn mondje gevallen. ‘Ik denk, we laten dit gewoon aan een rechterlijk besluit over.’ Vader: ‘Ik heb gelijk gezegd dat het niet mijn zaak moet worden. ‘Maar het is een kind!’ zegt presentatrice Jetske van der Elsen. ‘Nou, hij kan wel wat hebben hoor.’

Gefühlsleben [TheoMaassen.nl, 6/1]

Hij sprak er al eens over bij Pauw & Witteman, maar nu heeft Theo Maassen écht twee videofragmenten van optredens in Duitsland op zijn website gezet. En het moet gezegd: zijn Duits is uitstekend. Voor ons zit de lach hem in de herkenning van Maassens grappen: ‘Wir haben ein soviel verfeinertes Gefühlsleben als welches Tier auch immer. Es hat noch nie ein Gnu gegeben mit ‘gemischten Gefühlen.’

Mega [De Mega-Mike & Thomas Show, 2/1]

Mike en Thomas hadden al de leukste tv-quiz van Nederland, maar die is nu extra groot: met twee extra grote showtrappen, twee extra lange vleugels en daarop zes extra hoge cocktailglazen. Gelukkig doen de BN’ers er nog steeds niet toe en is de humor hetzelfde (‘Ze is een blonde presentatrice en ze woont in grotten? Een holen-Nance.’). Grootste belofte: jurylid Raymond Fuckwhistle.

Poldermodel [Het nieuwe Rijksmuseum, 1/1]

Het nieuwe Rijksmuseum had al geopend moeten zijn, maar we moeten wachten tot eind 2012, zo niet later. Dat komt, zo blijkt uit deze fascinerende kijk-in-de-keuken, door het eeuwige gepolder. ‘Wordt het hout van het nieuwe studiecentrum horizontaal of verticaal?’ vraagt de gemeente zich af. De Spaanse architect Ortiz is het helemaal zat. ‘Zo'n proces waarin niemand durft risico's te nemen, is te Hollands voor mij.’

De softies [De lama’s, 25/12]

Het afscheidsoptreden van de Lama’s zagen we vorige week over het hoofd, maar mogen we u toch niet onthouden. Tijl Beckand speecht opeens over vriendschap, waarna hij (niet geheel zuiver) ‘Bridge over troubled water’ inzet. Direct is Ruben Nicolai in tranen, en ook de rest zit er maar beteuterd bij. ‘Het sprookje is uit,’ sluit Beckand af. De tienermeiden in de zaal houden het dan ook niet meer.

Change [YouTube, 1960]

Met de inauguratie van Barack Obama voor de deur (dinsdag, Nederland 1, 17:30 uur) is het verleidelijk de inauguratie van dat andere wonderkind, JFK, erbij te halen. We schrijven januari 1960, en na een handdruk van aartsrivaal Nixon laat Kennedy een reeks ronkende statements op de kleumende toehoorders los. Dit is een moment van ‘vernieuwing’ en ‘verandering’. En: ‘Verenigd kunnen we alles, verdeeld kunnen we niets.’ Klinkt bekend?

Lek [Undercover in Nederland, 28/12]

Nadat hij eerder dit jaar lekken ontdekte in de beveiliging van luchthaven Schiphol, trekt Alberto Stegeman opnieuw naar Amsterdam. De ontluisterende uitkomst: die lekken bestaan nog steeds. De journalist komt met een vervalste pas zelfs in de hangar waar het koninklijke vliegtuig staat geparkeerd. En ofschoon Stegeman af en toe acteert dat hij de ontdekking van de eeuw heeft gedaan, mag Schiphol-directeur Cerfontaine zich opnieuw verklaren.

Lammert [Man bijt hond-marathon, 27/12]

Het tienjarig bestaan van Man bijt hond werd gevierd met een heuse marathon, en dat betekent een parade van gewone ongewone landgenoten. Een nieuweling is Lammert Grofsmid, die met een hond, twee geiten, enkele kippen en veel duiven in een dorpje in Drenthe woont. Grofsmid is homoseksueel en alleenstaand, maar van levenspartners ondervindt hij toch alleen maar gezeur, en ‘daar heb ik nou geen last van, ja.’

Sint vs. Kerstman [Ruben vs. Sophie, 26/12]

In een heuse rechtszaak verdedigt Sophie Hilbrand Sinterklaas en Ruben Nicolai de Kerstman. Nicolai beroept zich in zijn pleidooi vooral op de strafbare zaken waaraan ‘Sinterklaas en zijn organisatie’ zich schuldig maken (‘Het dreigen met en meename van een minderjarige, dit valt onder kidnapping’), terwijl Hilbrand het Amerikaanse imperialisme erbij haalt (‘De kerstman is een vriend van George Bush’). Nicolai wint uiteindelijk.

Toverlogé [Holland doc, 26/12]

Hans Klok heeft één ambitie (wereldberoemd worden) en weet hoe hij dat gaat aanpakken (goochelen-goochelen-goochelen). Dat irriteert weleens. Partner Frank Gutteling: ‘Ik klaag soms dat Hans geen klote in huis doet. Dan zegt hij: maar ik logéér toch bij je?’ Grappig: terwijl Frank kookt, tovert Hans de ene na de andere speelkaart uit zijn hand. ‘Hou daar nou eens mee op! Je schiet zó de kaarten in de risotto!’

Oerlemans & kramp [5 jaar later, 22/12]

Zijn lichaamstaal en voorzichtige antwoorden wijzen erop dat tv-producent Reinout Oerlemans zich allesbehalve op zijn gemak voelt bij ondervraging door Jeroen Pauw. Kritiek op het niveau van Eyeworks-programma’s, de gang van zaken rond megaflop Million dollar wedding, zijn debuut als filmregisseur: Oerlemans houdt zich op de vlakte – een opvallend contrast met het interview vijf jaar eerder. ‘Reinout, waarom zit je er zo terneergeslagen bij?’

Kakkerlak [Weird weekends, 2008]

Louis Theroux (zaterdag, VPRO) is de meester van de ontwapening. In zijn programmareeks Weird weekends slaagde hij er, met zijn slungelige maar relaxte uitstraling, steeds weer in binnen te dringen in ondoordringbare werelden, soms met ontluisterend resultaat. American wrestling-trainer Sarge, geïrriteerd door impliciete kritiek, haalt Theroux eens flink door de wringer. ‘Wat ben jij?!’ Theroux: ‘Ik ben een
creperende kakkerlak! Sir!’

Gebarentaal [Journaal, 16/12]

Het is al dubieus dat een woord dat ‘het moedwillig slingeren van het mannelijk geslachtsdeel tegen een object’ betekent tot woord van het jaar 2008 wordt verkozen, maar nog gekker is het als ‘swaffelen’ in het keurige Journaal langskomt. De állergekste combinatie is meteen de leukste: de bijbehorende vertaling door de gebarentaaltolk.

Welbespraakt [NOC * NSF Sportgala 2008, 16/12]

Dat Maarten van der Weijden sportman van het jaar werd, verbaast niemand. Dat hij stopt met zwemmen wel. Want we kennen hem pas net, en meestal willen uitverkorenen zo lang mogelijk genieten van hun roem. Van der Weijden niet. Hij pakt tijdens het Sportgala 2008 zelfverzekerd de microfoon en kondigt zijn afscheid aan zoals we dat een Nederlandse sportman nooit eerder zagen doen.

De schoen [YouTube, 15/12]

Een politiek van jaren samengevat in een halve minuut, dat is de schoen die George W. Bush naar zijn hoofd kreeg. De man die op discutabele gronden Irak binnenviel, zoon van de man wiens gezicht ooit de vloer van het Al Rasheed hotel in Bagdad sierde opdat de Irakese cliëntèle eroverheen kon sloffen, ontvangt de grootste Arabische beledigingen tegelijk: de verwensing ‘hond’, en een zool.

Pussy magnet [Raymann is laat, 13/12]

Zie hoe Enrique Iglesias valt voor de charmes van tante Es – helemaal als tante beweert dat het privévliegtuig van de zanger een mokkelmagneet is. ‘Sorry, wát zegt u?’ reageert Iglesias ongelovig. ‘Wauw, mag je hier pussy magnet op tv zeggen?’ Dan kan de sfeer niet meer stuk. Iglesias: ‘Ik mag dan een kleine penis hebben, maar ik heb een groot vliegtuig!’

Flight of the conchords [Flight of the conchords, 22/7]

Bijna niemand kent Flight of the conchords – zonde! Dit mannenduo heeft een gelijknamige, hilarische comedyserie bij de Amerikaanse kabelzender HBO waarvan in januari het nieuwe seizoen start. Subtiel gespeelde, vette humor, en veel liedjes. Zoals dit exemplaar: Jemaine probeert al zingend voor zijn vriend Bret de schijn van homoseksualiteit zó krampachtig te vermijden, dat hij juist wel héél homoseksueel wordt.

Allejezus [YouTube, 1988]

Altijd gezellig, die fanatieke christenen in Amerika, getuige de ontluisterende docu Jesus camp (woensdag, VPRO). In de jaren tachtig vielen hun tv-evangelisten met oorverdovend geraas van een voetstuk. Jim Bakker vergreep zich aan zijn secretaresse, was ‘mogelijk’ homoseksueel, stal uit de kerkkas en liet zijn organisatie ten onder gaan. Jimmy Swaggart deed het met een drugshoertje. Daarvoor vroeg hij snotterend vergeving op tv: een fraai staaltje huichelen.

Etalage [Joris’ showroom, 9/12]

Na Jambers kan geen portret ons meer choqueren. Des te opvallender is de warme, beschaafde manier waarop de excentriekelingen in Joris’ showroom worden uitgelicht. Zoals Zeger, de sokkenkoning van de Alblasserwaard, die in zijn mobiele winkel al 35 jaar lang zijn klanten van sokken en maillots voorziet.

Overleven [Tomtesterom, 7/12]

Vlaming Tom Waes test het boekje Hoe overleef ik in het bos? en trekt er een week mee door de Canadese wouden. Voorbereiding blijkt troef. Als geluidsman Pascal moet poepen, spoort Tom hem aan om antiberenspray mee te nemen. Ook schenkt hij hem de gids Hoe kak ik in het bos?. Pascal, bij terugkomst: ‘De kaft was een beetje moeilijk, maar de binnenpagina’s waren fantastisch!’

Guter Kerl [De wereld draait door, 5/12]

Hij lijkt een tevreden man met een sigaretje, maar Johannes Heesters blijft – onbedoeld – provoceren. De operettezanger (105) blikt met Jakhals Erik terug op zijn optreden voor Adolf Hitler:‘Ein guter Kerl war er.’ Vrouw Simone voelt de bui al hangen: ‘Jopie, wat zeg je nu?!’ Heesters: ‘Nou is ze boos met me. Poppie?’ Jakhals Erik heeft inmiddels de zwartepiet gekregen.

Honda scoort! [L1.nl, 5/12]

Voetbalwedstrijd VVV-MVV verloopt niet alleen voor de aanwezige MVV-fans desastreus, maar kennelijk ook voor de verslaggever van de Limburgse omroep L1. Na de gelijkmaker in de 92ste minuut, van VVV’er Keisuke Honda, horen we Bas van Mulken verstommen. Even later: ‘Scoort die geblondeerde homo gelijk.’ L1 bezweert dat het filmpje niet voor uitzending bedoeld was – maar bijzonder is het wel.

Vader [AT5, 2/12]

Het mooiste zijn de pretoogjes, zo gauw Dirk Jan Huntelaar, de vader van Klaas Jan, doorheeft dat de AT5-verslaggever onbewust bij niet zomaar bij een buurtbewoner van de Huntelaars heeft aangebeld, maar bij de Huntelaars zelf. De verslaggever, over de transfer van Klaas Jan naar Madrid: ‘U had het wel van zijn ouders gehoord waarschijnlijk.’ Vader: ‘Nee, ik heb niks van zijn ouders gehoord.’ En zo verder.

5 uur, 1 gast [Marathoninterview, 1986]

Ze waren legendarisch in de jaren tachtig en negentig: VPRO’s marathoninterviews op de radio. In dit gesprek met geluidsdichter Johnny van Doorn, alias The Selfkicker, gaat het van oppervlakkig – hoe een perfect ei te koken – via opgefokt naar volslagen geïmproviseerd. Interviewer Peter Flik had zich bij de voorbereiding een uur verkeken, zodat hij met Johnny maar een wandelingetje rond het VPRO-gebouw ging maken.

Remancipatie [Geloof, seks en (wan)hoop, 2/12]

In deze tijden van sterke vrouwen voelt de man zich ondergewaardeerd, lezen we wel eens, maar er zijn mannen die het niet laten bij lezen. Op de cursus ‘remancipatie’ leren ze om weer dominant te zijn. Dit staaltje evolutionaire psychologie is documentairemaakster Ingeborg Beugel een gruwel, maar sarcastisch commentaar is overbodig als we een groep huisvaders op een gazon elkaar zien toejuichen. ‘Voel je kracht. Voel je ballen.’ 

Marathon (1): 00:20 uur [Mooi! Weer De Leeuw, 29/11]

Eerste hoogtepunt uit Paul de Leeuws fenomenale krachttoer: een hilarisch rondje Ranking the stars. Bij de vraag ‘Met wie zou Paul het liefst op een onbewoond eiland zitten?’ eindigt Arie Boomsma erg laag met de motivatie: ‘Heeft direct lijntje met God. Splijt de zee en loopt meteen naar huis.’ En waarom is Frits Sissing zo stil, vraag Paul zich af. Sissing: ‘Ik heb geen autocue!’

Marathon (2): 05:33 uur [Mooi! Weer De Leeuw, 29/11]

Nadat er volop gefeest is met Poppers in Concert en Moppentoppers en Big Brother Ruud er ook nog een massage overheen heeft gegooid, snakt Paul maar naar één ding: een frisse douche. Zangeres Ariënne, wier stem het volledig liet afweten tijdens een vorig zangoptreden, krijgt een herkansing, terwijl Paul onder de douche duikt en cameraman Juul en regisseur Guus Verstraete uitdaagt met hem mee te douchen. De tijden van PaPaul herleven.

Marathon (3): 08:08 uur [Mooi! Weer De Leeuw, 29/11]

Aan het slot van de marathon, als Paul bekaf is, trakteert Sinterklaas hem nog op enkele verrassingen: schrijver Arthur Japin verwondert zich in een episch gedicht over het feit dat er ooit een Leeuwloos tijdperk was en dat dat in de verre toekomst weer zal wederkeren. Paul raakt geëmotioneerd en spreekt na afloop collega’s en publiek toe: ‘Ik ben oprecht dankbaar voor het succes dat ik heb gehad afgelopen jaren.’

Met context [GeenStijl.nl, 28/11]

Kay van de Linde is Rita Verdonk nooit afgevallen, maar die context maakt zijn gastcollege aan de Universiteit van Amsterdam niet minder interessant. In de stiekeme opname daarvan etaleert de inmiddels opgestapte pr-adviseur namelijk een cynische visie op de politiek die tevens de façade onthult die Trots op Nederland is. ‘Gebakken lucht. Tot nu toe is het gebakken lucht.’ Op GeenStijl.nl zijn diverse opnames te beluisteren.

Rockverdomme! [Last Action Hero, 1993]

Het kan verkeren. Rockgod Angus Young (zie Buis & Haard) woont in de Achterhoek en Arnold Schwarzenegger houdt in Californië het politieke pluche warm. Ooit stuiterden ze samen over het podium: het was 1993 en het ongenadig rockende AC/DC leverde met ‘Big Gun’ de klapper van de soundtrack van het Schwarzenegger-vehikel Last Action Hero. Zelfs de Oostenrijkse Eik moest het na Youngs bezeten solo toegeven: ‘Dat is pas actie.’

Hans & Johnny getrouwd [Waar is de mol, 17/11]

Als ze er toch zijn, waarom ook niet? Johnny de Mol en Hans Klok bezoeken Las Vegas en besluiten als ze langs een ‘wedding chapel’ rijden prompt om zich te laten trouwen door een Elvis-imitator. Vervolgens belt Johnny zijn moeder Willeke: ‘Mam, ik ben getrouwd… met Hans.’ Alberti: ‘Je bent met Hans getrouwd?!’ Johnny: ‘Met Hans Klok.’ Alberti: ‘Oh dat vind ik wel leuk. Dat heb ik altijd gewild, schat.’

Breezerseks (1) [Geloof, seks & (wan)hoop, 17/11]

In aflevering 1 van Ingeborg Beugels veelbelovende tweede serie over seksuele moraal vertellen ouderen dat het woord ‘seks’ vroeger nog helemaal niet bestond, constateert psychologe Liesbeth Woertman dat de vrouw nog nooit zo lustobject is geweest als nu (‘Van seksualiteit wordt een soort ding gemaakt wat je kunt kopen.’) en gaat Beugel stappen met tienermeisjes Wiñana en Dolly. ‘Plat neuken en zoveel mogelijk scoren, daar gaat het om.’

Breezerseks (2) [Rondom 10, 15/11]

NCRV-man Cees Grimbergen moet bij het onderwerp ‘breezerseks’ alle zeilen bijzetten om de jongeren te kunnen volgen. Na eerst te hebben uitgevonden dat ‘de Holly’ verwijst naar een Rotterdamse discotheek, zegt een jongen: ‘Ik weet dat die chick me wil pijpen voor een cola, denk je dat ik dan nog respect voor haar heb?’ Grimbergen verbaasd: ‘Een meisje dat jou in een dancing om een cola vraagt, vind jij een ‘goedkope chick’?’

Leco doet een gokje [Ik hou van Holland, 15/11]

Noem het beroepsdeformatie, noem het een spectaculair geval van black-out, maar op de vraag ‘Hoe heette het plan dat na de watersnoodramp in 1953 werd opgesteld?’ antwoordt visagist Leco van Zadelhoff na een lange denkpauze: ‘Eeh… mascara?’ Bij de vraag ‘Hoe heet de minister van Economische Zaken?’ weet hij niet meer uit te brengen dan: ‘Heb ik z’n haar geknipt?’ De goede antwoorden zijn overigens: Deltaplan en Maria van der Hoeven. Fragment: na ongeveer 42 minuten. 

Aftreden Vogelaar [NOVA, 14/11]

De dag nadat de PvdA-top haar de laan uitstuurde reageert Ella Vogelaar bij Clairy Polak in NOVA. Ze vertelt dat ze de stortvloed aan sms’jes die ze de afgelopen 24 uur ontving ‘allemaal heeft uitgetikt’ (?) en geeft aan hoe haar partij haar vervanging achter haar rug voorbereidde. ‘Ik moet zeggen, ik heb veel amateurisme gezien afgelopen jaren in de top van de PvdA, maar dit hebben ze perfect geregisseerd.’

Cash in 't Cachot

'I shot a man in Reno, just to watch him die,' zong Johnny Cash (dinsdag op Canvas) in zijn legendarische Folsom Prison Blues. De man in zwart had vele duistere kanten, maar hij belandde nooit in de gevangenis. Alhoewel, nooit? Hij trad veelvuldig op in de bak, uit respect voor de gevangenen, die zich identificeerden met zijn muziek. Het bekendst is zijn optreden in Folsom Prison, resulterend in een gelijknamig live-album.

Risico’s [Nieuwslicht, 12/11]

Tegen de achtergrond van de kredietcrisis liet het populair-wetenschappelijke Nieuwslicht ruim honderd afleveringen van Deal or no deal analyseren en wat blijkt? Vrouwelijke kandidaten winnen in de spelshow twee keer zoveel geld als mannen. Mannen nemen in stress-situaties namelijk meer onverantwoorde risico’s – onder normale omstandigheden zijn de rollen omgekeerd. Dat roept om meer experimenten.

Rotterdam-Zuid [Tegenlicht, 10/11]

Jongeren in Rotterdam-Zuid maken filmpjes over hun eigen wereld in hun eigen stad. De resultaten lopen nogal uiteen. Zo klaagt een van hen dat er geen bier uit de tap van de jongerensoos komt – om elf uur in de ochtend. Ook zien we verveling, véél verveling. Het kan ook anders: jongeren doen kunstjes op de avondgym, en voeren die trucs later uit op straat.

Mattende monniken [YouTube, 9/11]

De Heilige Grafkerk in Jeruzalem is een van de heiligste plaatsen in een van de heiligste steden ter wereld, maar mensen blijven mensen. Armeens-orthodoxe christenen zien hun ceremonie verstoord door Grieks-orthodoxen, waarop een ordinaire matpartij ontstaat. Let op de geestelijke in rood gewaad die van links komt binnenzeilen.

Schokkend, hoor [EenVandaag, 8/11]

Na afloop van DWDD doet VVD-kamerlid Arend Jan Boekestijn iets dat we allemaal wel eens doen: hij roddelt met een oud-collega over zijn baas. Die oud-collega, Maarten van Rossem, wordt net díe week door de camera’s van EénVandaag gevolgd, en dus kan heel Nederland horen hoe Boekestijn echt over zijn partij denkt (‘Wij hebben zoveel slechte, domme fouten gemaakt’), inclusief partijleider Mark Rutte.

Ruzie [Pauw & Witteman, 7/11]

‘Hoe kijk jij er tegenaan, Freek?’ vraagt Paul Witteman. Tja, en dan is het hek van de dam. Freek de Jonge vaart uit tegen overbuurman Peter R. de Vries en diens tweede Joran-undercoveroperatie: ‘Je gaat over lijken, je wilt gewoon een programmaatje maken en nog een keer een trofeetje omhoog houden.’ De Vries spuwt vuur: ‘Je weet niet waar je het over hebt, man!’

Dokter Denzel [St. Elsewhere, 1982-1988]

Vóór Grey’s anatomy (deze week een nieuw seizoen) was er E.R. Maar lang dáárvoor was er St. Elsewhere, het armlastige ziekenhuis in Boston waar veel ‘moeilijke’ groepen belandden, en dat school maakte met realistische, vervlochten, over vele afleveringen uitgesponnen verhaallijnen. En dan die cast! Een jonge Denzel Washington en, o ja, die ene kerel die in Knight Rider de stem van K.I.T.T. doet.

Star Wars-verkiezing [Election night in America, 4/11]

Presidentsverkiezingen 1. De tv-nacht bij CNN is stukken spannender dan die van de onze publieken, onder meer vanwege indrukwekkende technologische hoogstandjes. We zien aanraakschermen met talloze statistieken, een 3D-weergave van het Capitool en zelfs uitpandige correspondenten die als hologram tóch in de studio aanwezig zijn. CNN ontmoet Star Wars.

Kwekken [Pauw & Witteman, 4/11]

Presidentsverkiezingen 2. Geen aan de VS gewijd praatprogramma is compleet zonder de dwarse, immer in zwart geklede Amerikadeskundige Maarten van Rossem. GeenStijl maakte een op de lachspieren werkende montage van alle momenten waarop de Utrechtse hoogleraar die avond bij Pauw & Witteman zijn tafelgenoten in de rede valt – en dat zijn er veel.

Geopolitiek voor dummies [Buitenhof, 2/11]

Moeilijke thema’s, politiek en economie? Niet met Kishore Mahbubani, politiek filosoof en ex-diplomaat uit Singapore. Mahbubani praat de kijker in een half uur helemaal bij over het opkomende Azië. Als Clairy Polak het drama op het Plein van de Hemelse Vrede noemt: ‘Jullie richten je op een detail van het schilderij dat jullie niet aanstaat. Waarom permitteren jullie je een dergelijke strategische incompetentie?'

Goede reis! [Mooi! Weer De Leeuw, 1/11]

Ongemakkelijk: Paul de Leeuw helpt de kleine Marloes (19) met haar stage op Curaçao door een vergelijking met de zaak-Natalee Holloway. Zo ontvangt hij Patrick van der Eem, de undercoveragent van Peter R. de Vries, die zijn boek Overboord cadeau geeft, en maakt grappen als: ‘Je moet gewoon naar de móóie plekken van het strand gaan. Waar geen bootverhuur is.’

Vogels drijfveren [Pauw & Witteman, 30/10]

Waarom is Sanne Vogel zo druk? De jonge actrice / regisseuse / schrijfster, die op haar 18de al eens instortte, raakt prompt emotioneel na deze vraag. Ze onthult dat in haar familie een borstkankergen rondwaart en dat ze niet weet hoe oud ze wordt. De plotselinge emotie bindt, voor de rest van de uitzending, alle studiogasten in een echt groepsgesprek.

Zonder kapoentje [Jiskefet, 1995]

De Sint arriveert zaterdag in het land, maar Edgar uit Debiteuren crediteuren zal hij nog geregeld doen wakker schrikken. De Goedheiligman (Hans Teeuwen) in reactie op Edgars zangkunsten: ‘Daar wordt de Sint verdrietig van. En als Sinterklaas verdrietig is, moet Sinterklaas getroost worden. En dat kan op allerlei manieren.’ Edgar knielt en de Sint heft zijn tabberd. ‘Zo Edgar, maak Sinterklaas maar eens vrolijk.’

Kindergratie [Villa Achterwerk, 26/10]

‘Codewoord koekoek’ is het Bananasplit van Villa Achterwerk, waarin telkens een schoolklas in Nederland kennismaakt met een zogenaamde nieuwe leerling uit het buitenland. Deze keer is het ‘Helga uit Liechtenstein’, volgens de leraar ‘een land met heel propere mensen.’ En ja hoor: Helga gaat boenend de klas door, legt boeken en schriften recht en ontluist zelfs een meisje – tegen haar zin. Want zo is het: de hele klas schikt zich naar de nieuwkomer.

Bak! fiets [Kassa, 25/10]

Een extreem kort fragment, maar vooral voor niet-Amsterdammers de moeite waard. Die zullen namelijk zelden een met kinderen volgeladen bakfiets zien, en zeker geen exemplaar dat al rijdende omvalt, zoals in de Kassa-bakfietstest. Zelfs in de herhaling is dat nog schrikken. Vreemd detail: de kinderen geven geen kik.

Wazzup 2008 [YouTube, 25/10]

In de ‘Wazzup?!’-spotjes van biermerk Budweiser, ooit een rage, was de hoofdrol voor een stel oergezellige vrienden. Onafhankelijke (gesponsorde?) filmers hebben nu een politieke, aan de actualiteit aangepaste versie gemaakt. De hoofdpersoon is inmiddels zijn huis en baan kwijtgeraakt, zijn gesprekspartner zit in Irak, de computeraar ziet zijn aandelen kelderen. Op tv: presidentskandidaat Obama met een hoopvolle boodschap. Zowel mooi als hilarisch.

Bijtende blondine [Het Gouden TeleVizier-Ring Gala, 24/10]

Presentatrice Chantal Janzen bereidde zich voor op het Televizier-Ring Gala door een aantal grappen over de aanwezige BN’ers te bedenken. Carlo Boszhard vond ze zo goed, dat hij ze in een filmpje bijeenbracht. Begrijpelijk, want deze humor verwacht je eerder van hem dan van Neerlands ideale schoondochter. Na een lied van Fatima Moreiro de Melo: ‘Wat kan ze hockeyen, hè, die meid.’

Meesterstrateeg [Import, 22/10]

De hele documentaire kunnen we op internet helaas niet terugzien, maar de YouTube-trailer van Boogie Man - The Lee Atwater Story bevat alle  flitsen die VPRO's Import vorige week zo huiveringwekkend maakte: campagnestrateeg/ bluesgitarist Lee Atwater, vóór en na en zijn ziekte, een oude Michael Dukakis, twintig jaar na zijn smadelijke nederlaag, en een jonge George Bush - een opgefokt rijkeluisjochie nog, slechts twaalf jaar voordat hij zelf Amerika's nieuwe president zou zijn. Een rockopera waardig.

Kleurrijk

Was Willem Oltmans - woensdag in profiel - een querulant of een pientere journalist die de wereld beter begreep dan wij allemaal? Dit onprettige gesprek met Adriaan van Dis suggereert het eerste. Van Dis: 'Er zijn dingen aan u dat ik u een kleurrijk, interessant verschijnsel van de samenleving vind.' Oltmans, steunend: 'Dan kunnen we hier nu beter een streep onder zetten.' Van Dis: 'We gaan gewoon nog even dapper door. Waar staat u politiek?' Oltmans: 'Dat gaat niemand een flikker aan!'

Het échte Amerika [The daily show, 21/10]

De Republikeinen in de VS zien zich als de vertegenwoordigers van ‘het échte Amerika’. In de hilarische Daily show – nu ook op Comedy Central Nederland – een test waarmee Amerikanen kunnen nagaan of ze wel échte Amerikanen zijn. ‘Maak de volgende songtekst af: “I am proud to be an A) American B) abortionist.”’. En: ‘Op wie ga je stemmen? a) John McCain of b) die terrorist’.

De eenvingermonnik [Boeken, 19/10]

Tijdens een filosofisch gesprek belicht sinoloog Jan De Meyer een van de krachten van het taoïsme: ‘Door concentratie kun je een deel, bijvoorbeeld een spier, ongevoelig maken voor externe factoren.’ Het illustrerende filmpje is verbazingwekkend: een 90-jarige monnik verricht op één vinger een handstand tegen de muur. De Meyer: ‘Het is keihard oefenen, hoor!’

Vier tegelijk [De bende van vier, 18/10]

De voorhoede van het Nederlandse muzikale cabaret samen op één podium. Jeroen van Merwijk (foto) zingt waarom hij eigenlijk een vrouw is, Kees Torn brengt een ode aan alcohol (‘Zoals drank meer kapot maakt dan je lief is, maakt liefde meer kapot dan tegenop te drinken valt’), Theo Nijland is zowel muzikaal als tekstueel virtuoos, en Maarten van Roozendaal ontroert met countryballad ‘Christoffel’. Volgend jaar weer?

Karel Kakker [Echte Gooische meisjes, 16/10]

Pauline (22), Bo (22), Kimberly (18), Florine (18) en Leslie (17) praten over traiteurs in Laren en gebruiken vloeibare botox. Vooral Pauline – designerjurkje, Eiffeltorenhoge hakken – lijkt regelrecht uit het castingbestand van Hans Kemna te komen. Zo ook Karel van Kempen, alias ‘Karel Kakker’, met bijpassend drankhoofd en roze lamswollen trui. Is dit wel écht? Het kan bijna niet.

Hand comes out [YouTube, 3/10]

In deze rubriek figureerde al eens de creatieve ondertiteling bij Indiase clips, maar YouTube-rages evolueren door. A-ha’s ‘Take on me’ is nu opnieuw ingezongen volgens een tekst die letterlijk vertelt wat er in de beroemde animatievideoclip te zien is. ‘Hand… comes… out… (hand comes out)/ Ske… tchy… arm (Sketchy arm)’. En het past allemaal wonderwel bij de mondbewegingen van het Noorse trio.

Klassiek [A bit of Fry and Laurie, 1989]

Stephen Fry toert tegenwoordig door Amerika (zie zijn BBC-programma op zondag), schrijft boeken en presenteert een humoristische quiz. Maar ooit vormde de bipolaire teddybeer een absurdistisch duo met Hugh ‘House’ Laurie. In deze klassieke politiesketch probeert ene Derek Nippl-e (‘streepje e!’) een misdrijf aan te geven. Lastig als je persoonsgegevens slechts met tapdansen, vuistslagen en vallende objecten zijn te spellen.

Het geheim van The Secret [Profiel, 16/10]

De opmerkelijke geluksindustrie van The Secret in drie vormen: de afdeling-Nederland onder aanvoering van ‘levenscoach’ Patty Harpenau (‘Vroeger kleide ik met verf, tegenwoordig met mensen.’), de briesende Amerikaanse goeroe Bob Proctor (‘Je denkt het en je hebt het!’) en een nieuwe generatie Secret-coaches, zoals Richard (13, foto): ‘Als graffiti-jongeren ook een net pak en een stropdas dragen, en je behandelt ze als bovenklasse, dan worden ze dat ook.’

De snor van Toots [DWDD, 13/10]

Een bezoek aan mondharmonicalegende Toots Thielemans, aan de vooravond dat hij in New York wordt bekroond met de Jazz Master, de ultieme jazzonderscheiding. Jakhals Erik weet Toots een vleugje Baantjer te ontfutselen, een vleugje Midnight Cowboy (‘Dan sterft Dustin Hoffmann in de bus, haha’) en Toots legt uit waarom hij zijn snor niet te te lang kan laten groeien (‘anders komen die haartjes in de mondharmonica’).

Strijken in de file [Koefnoen, 11/10]

In de file staan zonde van je tijd? Absoluut niet, bewijst Koefnoen. In de file kun je: make-up opdoen, scheren, koffie zetten, soep maken, een broodje smeren, omkleden, je neus ontharen, telefoontjes plegen, op je laptop werken, je verjaardag vieren, een wijntje drinken, een pasta voorbereiden, patat frituren, de was opvouwen, een modelvliegtuigje in elkaar zetten, strijken, je haar wassen, een boek lezen én een schoonheidsslaapje doen (op 5:10, 21:10 en 28:05 minuten in de uitzending). 

Wende beweegt [Het uur van de wolf, 10/10]

Zangeres Wende Snijders (29) wil niet de nieuwe Liesbeth List zijn die het Franse chanson levend houdt, Wende wil méér. Wat dat ‘meer’ moet zijn onderzoekt ze in documentaire De wereld beweegt: liedjes in het Zuid-Afrikaans, try-outs, twijfels en op z’n tijd een streng woord van regisseur Ruut Weissman: ‘Doordat Wende naast het spoor zat krijg je een trein die naast de rails rijdt, en dat maakt een hérrie man.’

Resusaapje als huisdier [Friday night with Jonathan Ross, 10/10]

Sir Roger Moore (81) presenteert zeer geestig zijn autobiografie bij Jonathan Ross: waarom hij er nu pas mee komt (‘Ik was bang dat ik bekenden voor het hoofd zou stoten, dus ik moest wachten tot iedereen dood was’) en hoe hij als kind een resusaapje genaamd Jimmy als huisdier had: ‘Hij was erg ondeugend, hij zat een keer bovenin de heg en heeft toen de oude buurvrouw aan haar knotje omhoog getrokken.’

Dom gelul

Voor het eerst sinds de Klassieke Oudheid start een schaatsseizoen zonder Rintje Ritsma op de baan. Het zal wennen zijn, maar een verrassing is het niet. Al jaren wordt de Beer uit Lemmer voorbijgestreefd door frissere schaatsenrijders. De enige die zich tegen een onvermijdelijke afscheid verzette was de Beer zelf. Zoals in een onvergetelijke tirade voor de NOS-camera. ‘Dat domme gelul… Ik ben degene die bepaalt dat ik stop, en dat is het laatste wat ik erover zeg!’

Wouter's week

Crisistijd, dus Wouter Bos zet alle zeilen bij en maakt een staatsovername van Fortis-Nederland en ABN Amro bekend. Zijn opmerking dat ‘gezonde delen van het concern gevrijwaard zijn van mogelijk besmettingsgevaar van delen die wat minder gezond in elkaar zaten’ wekt irritatie op bij de Belgische premier Yves Leterme: ‘Het is al eerder voorgevallen dat er ongelukkige uitspraken waren van meneer Bos, dat hangt blijkbaar samen met meneer Bos.’ Nova, 7/10

De sluis

Een opvallend ‘nahuwelijk’ (omgang tussen voormalige echtgenoten) in de VPRO-thema-avond: Peter en Jacqueline, die met hun nieuwe partners naast elkaar samenwonen en toch één familie vormen in twee verse vinexwoningen. In Peters huis heeft zoon 1 een kamer, in dat van Jacqueline resideert op dezelfde verdieping zoon 2. Die makkelijk bij elkaar kunnen buurten want er is een doorgang, ook wel ‘de sluis’ genoemd. Thema: het nahuwelijk, 5/10

Beatrix zingt

Huiskamergezang rechtstreeks uit het Koninklijk Huis! Willem Duys zond het in 1980 uit, radioprogramma OVT deed het onlangs opnieuw: een privé-opname van zingende, swingende Oranjes, waaronder prominent onze huidige vorstin. De RVD was woest en nam de band in beslag, maar via menig cassettedeck bleef deze wat kakineuze maar lang niet slecht gezongen aubade bewaard voor den volke. Luister en verbaast u.
OVT, 5/10

Autobahn-kenner

Spelshow Wetten dass…, still going strong op de Duitse tv, heeft een wel heel bizarre weddenschap: kandidaat Jens Christoph Pieper weet zóveel van het Duitse wegennet dat hij aan beelden van het asfalt (dus zonder verkeersborden of andere lokatiehints) kan herkennen om welke Autobahn het gaat. Hij slaagt met vlag en wimpel, met verbazing gadegeslagen door een opmerkelijk duo op de gastenbank: Karl Lagerfeld en Sylvie van der Vaart. Wetten dass…, 4/10